Oferta



Outsourcing IT

Co to jest Outsorcing?
Outsourcing jest jedną z najbardziej efektywnych strategii w zarządzaniu przedsiębiorstwem. Pozwala firmie skoncentrować się na swojej podstawowej działalności, która przynosi jej zyski. Natomiast inne procesy mogą zostać przekazane do zasobów zewnętrznych. W przypadku Outsourcingu IT przekazujecie Państwo zarządzanie infrastrukturą informatyczną waszej firmy do wyspecjalizowanej firmy informatycznej, która od tego momentu pełni rolę waszego informatyka.

Możemy wyróżnić dwa modele Outsorcingu IT

  • PEŁNY - W tym modelu całe zarządzanie infrastrukturą IT zostaje przekazane do zewnętrznej firmy, która od tego momentu zajmuje się nieustannym dbaniem o jej prawidłowe funkcjonowanie oraz rozwój. Klient w tym momencie może skupić się wyłącznie na swojej podstawowej działalności. Dodatkowo wiąże się to zawsze ze spadkiem kosztów (firma nie musi już zatrudniać własnych informatyków) oraz wzrostem efektywności w stosunku do tradycyjnego modelu.
  • SELEKTYWNY - Firma zleca zarządzanie tylko częścią infrastruktury IT zewnetrznemu podmiotowi (np. administrację serwera baz danych, VoIP). Jest to idealne rozwiązanie dla firm, które mają zamiar uruchomić nową zaawansowaną usługę informatyczną w swoim środowisku ale nie mają środków albo możliwości by zatrudnić odpowiedniego specjalisty do zarządzania ją.

Dlaczego Outsourcing IT się opłaca:

  • Pozwala skoncentrować się na swojej podstawowej działalności gospodarczej.
  • Podnosi efektywność zarządzania firmą.
  • Nie musicie Państwo zatrudniać własnych informatyków, co znacznie obniża koszty funkcjonowania tego działu (wysokie koszty zatrudnienia, szkolenia itp.).
  • Umożliwia dostęp do najnowszej technologii, rozwiązań i wiedzy przez co uwalnia od potrzeby nieustannego śledzenia zmian oraz finansowania drogich szkoleń IT.
  • Łatwa skalowalność, czyli szybkie dostosowanie usługi do aktualnych potrzeb twojej firmy.
  • przeniesienie ryzyka związanego z zarządzaniem systemami informatycznymi na outsourcera

Od czego zależy cena usługi Outsourcingowej?
Koszt usługi dla każdego klienta jest negocjowany indywidualnie. Nie ma dwóch takich samych firm, każda firma jest inna , posiada inną specyfikę, kieruje się innymi celami i ma inne potrzeby.

W ramach kompleksowej obsługi informatycznej oferujemy:

  • Wsparcie techniczne na miejscu u klienta oraz zdalnie
  • Doradztwo w zakresie rozwoju infrastruktury informatycznej
  • Zakup/modernizację i rozbudowę sprzętu komputerowego
  • Zakup i serwis oprogramowania
  • Projektowanie, wykonywanie i modernizacja sieci komputerowych,
  • Serwis techniczny sprzętu komputerowego
  • Administracja serwerami oraz usługami (Windows Server / Linux / Novell)
  • Bezpieczeństwo danych oraz infrastruktury IT
  • Obsługę central telefonicznych PSTN\ISDN\voIP
  • Hosting (www, e-mail, ftp),
  • Gwarancja poufności danych poparta klauzulą poufności
  • Zniżki partnerskie na zakup oprogramowania, sprzętu oraz usługi nie będące zakresem umowy w naszej firmie.

Serwis IT



Serwis IT jest to określenie bardzo szerokiego zakresu usług infrmatycznych, jakie świadczymy na zlecenie Klienta . Oferta skierowana jest głównie do firm województwa pomorskiego jednak jesteśmy w stanie podjąć się zleceń na terenie całego kraju. Realizujemy też zlecenia napraw serwisowych w siedzibie firmy jak i z dojazdem serwisanta do Klienta.
Zakres usług, jakie wykonujemy w ramach oferty Serwis IT

  • Szeroko rozumiane rozwiązywanie problemów sprzętowych oraz softwarowych
  • Naprawa sprzętu komputerowego
  • Modernizacje sprzętu komputerowego
  • Odzyskiwanie systemu po infekcji lub ataku
  • Instalacja systemów operacyjnych i oprogramowania
  • Administracja i konfiguracja serwerów (Windows / Linux / Novell)
  • Wirtualizacja serwerów i stacji roboczych ( KVM, Vmware, Hyper-V )
  • Migracja / Przeniesienie systemów oraz systemów informatycznych
  • Zaawansowane wdrożenia systemów informatycznych
  • Administracja oraz konfiguracja routerów przewodowych, routerów WiFi, switch zarządzalnych, Access Pointów, Print Serverów, bramek VOIP
  • Przeprowadzanie audytów i inwentaryzacji
  • I wiele innych ….

Sprzedaż sprzętu i oprogramowania



Wieloletnia obecność na rynku IT i zdobyte przez ten czas kontakty pozwalają nam oferować towary najlepszych polskich i zagranicznych producentów. Dzięki szerokiemu wachlarzowi asortymentu idealnie możemy dopasować sprzęt oraz oprogramowanie do Państwa wymagań. Staramy się, aby zakupiony u nas produkt spełniał Państwa oczekiwania dlatego też analizujemy każdy zakup i jeżeli jest taka potrzeba przedstawiamy alternatywę. Proponowany przez nas sprzęt jest nowy , na gwarancji oraz spełnia wszelkie wymagane na naszym rynku normy.


W naszej ofercie znajdziecie Państwo sprzęt oraz oprogramowanie poniższych producentów :

  • Serwery - IBM, Hewlett-Packard, Dell ,Fujitsu Siemens Computers, Optimus, Intel
  • Markowe Komputery/Notebooki/Netbooki - Lenovo(IBM), Hewlett-Packard, Dell, Toshiba, Fujitsu Siemens, Asus, Apple, Acer, Sony, Samsung , Twinhead
  • Backup / Archiwizacja danych Actidata - Iomega, HP, Atempo
  • Podzespoły komputerowe i akcesoria - Intel, AMD (ATI), VIA, Nvidia, Seagate, WD, MSI, Asus, ASRock, Gigabyte, SuperMicro, Samsung, Maxtor, Microsoft, Logitech, Modecom, Hitachi
  • Monitory - Hitachi, Sony, Hyunday, HP/Compaq, AOC, Acer, Apple, Asus, Benq, Fujitsu Siemens, Iiyama, Nec, Samsung, Philips, EIZO
  • Drukarki - HP, Lexmark, Samsung, Kyocera, Konika Minolta, Oki, Panasonic, Canon, Ricoch , Xerox, Epson, Brother
  • Sprzęt sieciowy - Cisco, LinkSys, D-Link, Intel, HP, Edimax, TP-LINK, 3Com, SMC, Netgare
  • Sprzęt fotograficzny -Canon, Nikon, Benq, Fuji, HP, Ingo, Olympus, Pentax, Kodak, Samsung
  • Sprzęt do monitoringu - Compro Technology, D-Link, Micronet, Intellinet, LevelOne, OvisLink
  • Sejfy/kasety - SantySafe, TMC
  • Zasilacze awaryjne - APC, Ever, Fideltronic, Powerware
  • Oprogramowanie Microsoft, Comarch, Adobe, AutoDesk, Corel, IBM, Symantec, Novell, McAfee, ESET, Panda Security, RarLab, Veritas Software, Magix, Pinacle , Roxio, Ulead
  • Projektory/tablice interaktywne - Acer, Benq, Sony, Samsung, Nec, QomoHiteVision, Smart Board
  • i wiele innych ...

Hosting WWW i email



Hosting jest świadczony w oparciu o niezawodne serwery Linuksowe. Wskaźnik dostępności świadczonych u nas usług wynosi 99,9%.

Na serwerach WWW oferujemy technologię:

  • PHP 5 / CGI / Mono
  • bazy danych MySQL, PostgresSQL, SQLite

Nasz serwery pocztowe zapewniają:

  • Dostęp przez Pop3 / IMAP
  • Dostęp przez WWW
  • Blokady i filtry anty - spamowe
  • Blokowanie poczty przychodzącej z wybranych adresów
  • Autoresponder

Jesteśmy w stanie stworzyć odpowiednią konfigurację serwera WWW dostosowaną do wymagań i potrzeb klienta. Możemy też zaoferować wirtualizowane serwery WWW / Mail / FTP dające możliwość pełnej administracji środowiska we własnym zakresie.

Zapewniamy:

  • bezpieczeństwo danych
  • ciągłość działania
  • wysoką dostępność
  • wsparcie techniczne

Linux i Open Source



System operacyjny Linux i rozwiązania Open Source są obecnie uważane są najbardziej nowatorskie i niezawodne rozwiązania wykorzystywane w informatyce. Rozwiązania te gwarantują dużo większe możliwości oraz zalety nie spotykane w konwencjonalnym oprogramowaniu, jak na przykład "otwarty" kod źródłowy dający możliwość dostosowania systemu oraz aplikacji do indywidualnych potrzeb użytkownika. Posiadamy bogate doświadczenie związane z wdrażaniem systemu Linux oraz aplikacji Open Source na stacjach roboczych oraz serwerach. W zależności od wymagań i potrzeb klienta dobieramy najbardziej optymalne "otwarte" rozwiązanie.

Więcej o Linux i Open Source

System operacyjny Linuks
System operacyjny Linux

Czym jest linux?

        System operacyjny Linuks jest produktem ruchu wolnego oprogramowania. To co kryje się pod samą nazwą Linux to tak naprawdę jądro systemu stworzone przez Linusa Torvaldsa, ówczesnego studenta Uniwersytetu Helsińskiego. Jednak samo jądro bez dodatkowych narzędzi i oprogramowania stanowiło tylko zalążek systemu i nie nadawało by się do niczego. Dopiero połączenie jądra Linuksa z oprogramowaniem GNU (Oprogramowanie GNU to wolne oprogramowanie, stworzone w oparciu o publiczną licencję GNU General Public License (GPL) powstałe w ramach projektu stworzenia wolnodostępnego systemu operacyjnego kompatybilnego z Unix. Projekt GNU został zapoczątkowany przez Richarda Stallmana) stworzyło prawdziwy system operacyjny, stąd Linux nazywany jest też GNU/Linux. Od wersji jądra Linuksa 0.12 również jego twórca Linus Torvalds postanowił je wydawać na licencji GPL (GPL (GNU General Public License) - jedna z licencji stworzonych na potrzeby wolnego oprogramowania, obecnie najbardziej rozpowszechnioną. Głównym założeniem licencji jest promowanie otwartego modelu oprogramowania, poprzez dostarczenie użytkownikowi wraz z oprogramowaniem, jego kodu źródłowego który może być dowolnie używany, modyfikowany oraz wykorzystywany do tworzenia dzieł pochodnych pod pewnymi warunkami określonymi w licencji), co sprawiło że cały system stał się zupełnie otwarty dla użytkownika a prace nad jego rozwojem zaczęły przebiegać szybciej.
        Linux jest systemem Unixopodobnym, drzewiasta struktura katalogów, sposób obsługi systemu i obsługi sprzętu wygląda jak w Uniksie. Model ten został zapewne wybrany dlatego iż twórcy systemu najlepiej znali się na systemach typu Unix.
        Linux na początku swojego istnienia z uwagi na wczesną fazę rozwoju (trudność obsługi, braki w oprogramowaniu i narzędziach, brak systemu graficznego) był głównie systemem dla specjalistów i entuzjastów. Z czasem dzięki rozwojowi narzędzi i oprogramowania oraz wzrostowi zainteresowania projektami wolnego i otwartego systemu Linux uzyskał odpowiedni poziom dojrzałości i trafił na serwery. Był to pierwszy punkt w jego drodze, który stosunkowo łatwo można było osiągnąć. Obecnie Linux dzięki serwerowi WWW Apache posiada dominującą pozycję na rynku serwerów usług internetowych, według różnych źródeł szacuje się jego udział na około 64 do 75% (Źródło : udział procentowy przyjęty przez autora, na podstawie uśrednionych danych pochodzących z różnych dostępnych źródeł). Pozycja na rynku serwerów firmowych oraz stacji roboczych jest ciągle niewysoka i szacuje się ją na około 15% (Źródło : udział procentowy przyjęty przez autora, na podstawie uśrednionych danych pochodzących z różnych dostępnych źródeł). Jednak ta sytuacja dzięki takim firmom jak Novell, IBM czy Oracle oraz zaczyna się stopniowo poprawiać.
        Kolejnym etapem było wejście Linuxa na rynek systemów operacyjnych dla stacji roboczych, choć jego pozycja na tym rynku nie jest jeszcze zbyt mocna cały czas ulega polepszeniu.


Model dystrybucji

        System Linux jest rozprowadzany w zupełnie odmienny sposób niż znane systemy Windows firmy Microsoft. System jest wydawany w tzw.dystrybucjach, czyli w zbiorczych wydaniach zawierających jądro systemu, oraz pakiety zawierające narzędzia oraz oprogramowanie. Zazwyczaj dystrybucje różnią się od siebie przeznaczeniem, narzędziami służącymi do zarządzania systemem oraz dobranym oprogramowaniem. Szacuje się, że na świecie istnieje kilkaset dystrybucji Linuksa, są one tworzone przez entuzjastów systemu oraz specjalizujące się w tym firmy. Do najbardziej znanych na świecie dystrybucji należą Red Hat, Debian. Fedora, SUSE, Mandiva, Caldera, Conectiva, Ubuntu. Dystrybucje zazwyczaj można pobrać przez Internet, kupić jako dodatek dołączony do czasopism komputerowych lub zakupić w sklepie jako samodzielny produkt.
        Dystrybucje systemu Linux możemy podzielić na darmowe i komercyjne. Darmowe dystrybucje są tworzone przez społeczeństwo Linuksowe skupione wokół projektu, w skład ich wchodzi tylko darmowe oprogramowanie. Komercyjne dystrybucje zazwyczaj powstają na bazie darmowych różnią się od nich dołączonym dodatkowym oprogramowaniem komercyjnym albo takim którego licencja nie pozwala na rozprowadzanie z darmowym systemem. Dodatkowo do większości komercyjnych dystrybucji otrzymujemy pełne lub częściowe wsparcie techniczne(ograniczone czasowo, albo tylko do danego etapu np.: pomoc przy instalacji systemu). Otrzymujemy też zazwyczaj prawo do aktualizacji systemu przez dany okres, zazwyczaj wynosi on rok, po tym okresie możemy albo przedłużyć subskrypcję albo zakupić nową wersję systemu.
        Wersje komercyjne systemu możemy podzielić na wersje standardowe przeznaczone do domowego użytku oraz wersje przeznaczone dla przedsiębiorstw ( tzw: "enterprise" ), które są całkowicie tworzone przez firmy informatyczne.

Różnice pomiędzy wszystkimi trzema wersjami ilustruje poniższa tablica:

Rodzaj Linuksa Darmowa dystrybucja Dystrybucja komercyjna Dystrybucja komercyjna klasy "Enterprise"
Wydawca System tworzony przez społeczeństwo skupione wokół projektu. Czasem rozwój darmowej dystrybucji jest wspierany przez firmę informatyczną Dystrybucja tworzona przez firmę informatyczną, na podstawie darmowej dystrybucji. Firma informatyczna
Czym jest ? Projekt Open Source Projekt komercyjny oparty na Open Source Projekt komercyjny oparty na Open Source
Przeznaczenie Domowy użytkownik Linuksa, specjalista, entuzjasta Domowy użytkownik Linuksa, specjalista, entuzjasta Klient biznesowy
Licencja typu Open Source typu Open Source + niektóre programy na licencji komercyjnej typu Open Source + niektóre programy na licencji komercyjnej
Sposób dystrybucji Pobranie z Internetu, zakup z gazetą lub czasopismem. Zakup samodzielny produktu w pudełku. Pobranie z Internetu za opłatą typu Open Source + niektóre programy na licencji komercyjnej
Nowa wersja systemu Krótki okres oczekiwania - kilka miesięcy Krótki okres oczekiwania - kilka miesięcy Długi okres oczekiwania nawet powyżej roku
Zawartość dystrybucji Darmowe oprogramowanie na licencji GPL i innych (najnowsze wersje, nie zawsze w wersji stabilnej) Darmowe oprogramowanie na licencji GPL i innych (najnowsze wersje, nie zawsze w wersji stabilnej)+ oprogramowanie komercyjne Starannie dobrana zawartość tylko stabilne pakiety oprogramowania, brak wersji rozwojowych. Zawiera oprogramowanie na licencjach otwartych GPL i innych + oprogramowanie komercyjne
Źródła uaktualnień Społeczność Linuksowa Producent Systemu + Społeczność Linuksowa Producent Systemu
Czas dostępności uaktualnień Kilka miesięcy od ukazania się nowej wersji Od roku do kliku lat od ukazania się nowej wersji Klika lat od ukazania się nowej wersji
Wsparcie techniczne Tylko Społeczność Linuksowa Producent systemu Producent systemu
Certyfikaty ISV / sprzętu / standardów Brak Brak Posiada
ISV (Independent Software Vendor) - niezależny producent oprogramowania


        Jak widać z powyższego porównania, różnice pomiędzy dystrybucjami tkwią jeszcze w innych aspektach niż tylko rodzaj oprogramowania, który wchodzi w ich skład. Inne są też źródła uaktualnień, oraz czas wsparcia dla systemu. W dystrybucjach klasy Enterprise poprawki są dostarczane wyłącznie przez producenta, a okres wsparcia jest wydłużony do kilku lat. Dodatkowo Linuksy przeznaczone dla firm posiadają zazwyczaj certyfikaty potwierdzające ich bezpieczeństwo czy zgodność ze standardami. Zwyczajowo producenci dokonują też certyfikacji oprogramowania i sprzętu pod względem kompatybilności z ich systemem operacyjnym.


Graficzne środowisko pracy użytkownika

        Systemy Linuks tak jak inne nowoczesne systemy operacyjne posiadają graficzne środowisko pracy dla użytkownika jednak w przeciwieństwie systemów Windows nie są to rozwiązania bezpośrednio zintegrowane z samym systemem operacyjnym. Graficzne środowisko w Linuksie jest realizowane przez poszczególne komponenty. Najważniejszym z nich jest X Windows System (zwany też X, X11, X11R6). To graficzny system odpowiedzialny za rysowanie elementów na ekranie (m.in. okien programów). X11 nie posiada żadnego własnego interfejsu użytkownika, do tego celu wymaga kolejnego komponentu - menedżera okien (window manager). Najpopularniejszymi obecnie menadżerami okien dla systemów Linuks to KDE oraz GNOME. To one odpowiadają za wygląd środowiska graficznego Linuksa, oraz zasady pracy w nim panujące, Oprócz tych dwóch wymienionych menedżerów, istnieje jeszcze kilkanaście innych rozwiązań. Dzięki tej mnogości w Linuksie mamy możliwość wyboru rozwiązania które najlepiej spełni nasze oczekiwania.

KDE

        KDE (K Desktop Environment) jest oparte na systemie X Window oraz bibliotece Qt. To bardzo rozbudowane środowisko pracy przeznaczone dla Linuksa. W skład systemu wchodzą takie elementy jak menedżer okien, menedżer pulpitu, narzędzia konfiguracyjne do zarządzania środowiskiem oraz dodatkowe programy m.in. przeglądarka plików i stron internetowych Konqueror, klient pocztowy KMail, pakiet biurowy KOffice, zintegrowane środowisko programistyczne KDevelop oraz szereg innych programów. KDE jest w pełni konfigurowalnym środowiskiem, za pomocą centrum sterowania KDE możemy zarządzać wyglądem środowiska graficznego (wygląd okien, możliwość implementowania styli), zachowaniem środowiska (sposób otwierania okien, reakcja na gesty) a także zarządzać takimi aspektami jak urządzenia peryferyjne, obsługa sieci itp. Dodatkowo za pomocą narzędzia KIOSKTOOL możemy zarządzać na niskim poziomie indywidualnymi profilami użytkowników KDE na zasadach podobnych jak w środowisku Windows. Blokując dostęp do poszczególnych opcji oraz funkcji systemu. KDE obsługuje kilkadziesiąt języków w różnym stopniu zaawansowania, w tym język polski.

Zrzut ekranu pulpitu środowiska KDE
Pulpit graficzny środowiska KDE

GNOME

        GNOME (GNU Network Object Model Environment) jest oparte na systemie X Window oraz bibliotekach GTK+ i GDK. To kolejne rozbudowane środowisko graficzne Linuksa, opracowane jako alternatywa dla KDE. Środowisko GNOME dostarcza menedżer okien, pulpit, narzędzia konfiguracyjne oraz dodatkowe aplikacje podobnie jak KDE. Do GNOME zostały też dołączone dodatkowe biblioteki oraz narzędzia pomocne w budowaniu nowych aplikacji dla tego środowiska (ułatwiające integrację). W środowisku GNOME silny nacisk położono na wygodę oraz prostotę obsługi. Z jednej strony jest to dość dobre podejście ale z drugiej strony czasem utrudnia to pracę, przez brak implementacji niektórych opcji, które istnieją w innych środowiskach jak graficzne Windows czy KDE (np: brak możliwości modyfikowania układu menu, wtórnego edytowania utworzonych obiektów jak aktywatory, skróty itp.) Środowisko GNOME występuje też w wersji rozszerzonej o środowisko Ximian Desktop, które integruje aplikacje (m.in. OpenOffice, Gaim, Groupwise, Evolution oraz inne) ze środowiskiem GNOME oraz dodaje mu nowe możliwości ułatwiające prace użytkownikowi(usuwa część ograniczeń konfiguracyjnych z wersji podstawowej środowiska). Ta wersja GNOME jest kierowana dla klientów biznesowych i występuje obecnie wyłącznie z komercyjnymi systemami Linuks klasy Enterprise (dla zastosowań biznesowych) firmy Novell oraz RedHat.

Środowisko GNOME ze zintegrowanym pakietem Ximian Desktop
Pulpit graficzny środowiska GNOME




Microsoft, Novell, Oracle, Adobe, Lotus, Nero, Lefthand, Trawers - Są to zastrzeżone znaki firmowe i towarowe

Oprogramowanie dla systemu Linux - Open Source
Oprogramowanie dla systemu Linux - Open Source

Oprogramowanie dla systemu Linuks

        System Linuks używa zupełnie innego typu oprogramowania niż konkurencyjne systemy operacyjne takie jak Windows. Systemy operacyjne narzucają niejako cały sposób budowania ( rozkład i rodzaj bibliotek, rodzaj pliku wykonywalnego) i działania aplikacji(sposób odwoływania się do systemu i sprzętu), stąd nie ma możliwości uruchomienia bezpośrednio aplikacji napisanej dla Windows pod Linuksem oraz dla Linuks pod Windowsem.

    Oprogramowanie dostępne dla Linuksa możemy podzielić na:
  • darmowe i otwarte (Free Software oraz Open Source - (oprogramowanie FLOSS))
  • otwarte i komercyjne (Open Source)
  • otwarte i komercyjne (na innych licencjach niezgodnych z Open Source)
  • zamknięte i komercyjne lub darmowe

        Najpopularniejszym modelem oprogramowania dla systemu Linuks jest obecnie Open Source, które daje mu bardzo duże możliwości, szczególnie przydatne dla środowisk biznesowych.

Open Source

        Obecnie oprogramowanie Open Source to najszybciej i najprężniej rozwijający się typ oprogramowania na świecie. Główną cechą tego typu oprogramowania jest odmienny od tradycyjnego "wolny" sposób podejścia do jego tworzenia, późniejszej dystrybucji oraz możliwości i praw jakie daje użytkownikowi. Jednak aby dokładniej zrozumieć idee i inne aspekty otwartego oprogramowania należałoby prześledzić jego rozwój od początku.

Historia otwartego oprogramowania
        Za początki otwartego oprogramowania można uznać już lata 70 w których na zasadach "FREE Software" rozwijano system Unix i część oprogramowania dla niego. Oprogramowanie tworzone w tym czasie charakteryzowało się wolnym podejściem czyli w domyśle było darmowe i nie posiadało żadnych obostrzeń ograniczających prawa użytkownika . Z początkiem lat 80 oprogramowanie nabrało komercyjnego charakteru zaczęto je sprzedawać, wprowadzając umowy licencyjne na dostarczane oprogramowanie, które zaczęły ograniczać prawa użytkowników końcowych. Z powodów gorszych możliwości komunikacyjnych, w szczególności braku Internetu w rozwoju "FREE Software" mogła uczestniczyć stosunkowo nieduża ilość osób, zazwyczaj skupiona na jednym lub kilku uniwersytetach, co doprowadziło do załamania się takiego systemu rozwoju oprogramowania.
        W 1985 roku idea wolnego oprogramowania znowu odżyła - Richard Stallman - "RMS" założył Free Software Fundation (FSF) i rozpoczął pracę nad projektem GNU czyli wolnym - otwartym systemem operacyjnym. Stallman wprowadził do tworzenia oprogramowania pojęcia "Free Software" i "copyleft". Które zostały pomyślane tak aby zamiast ograniczać prawa użytkowników dać użytkownikowi możliwie jak największą swobodę. Według Stallmana i jego FSF oprogramowanie, które można uważać za wolne powinno gwarantować użytkownikom prawo do bezpłatnego użytkowania w dowolnym celu i miejscu, pozwalać na analizowanie i modyfikowanie programu dzięki otwartemu kodowi źródłowemu oraz na dowolne rozpowszechnianie oraz kopiowanie programu w wersji oryginalnej lub zmodyfikowanej. Przy czym zakładało, że oprogramowanie może być również sprzedawane za cenę nośnika lub wdrożenia.
        W 1998 roku powstał odłam w ruchu Free Software stworzonym przez Stallmana i narodziło się Open Source Software. Na czele ruchu staneli John Maddog Hall, Larry Augustyn, Eric Raymond, Bruce Perens. W przeciwieństwie do FSF Stallmana stosującego radykalne ideologiczne podejście nastawione na konfrontacje z tradycyjnym oprogramowaniem. Celem stworzenia Open Source była chęć promowania otwartego oprogramowania jako wyższego technicznie niż tradycyjne oprogramowanie oraz informowanie o korzyściach jakie płyną z udostępniania kodu źródłowego. Nowe argumenty miały szczególnie trafić do firm. Dodatkowo nowo powstały ruch uważa że pojecie "Open Source" pozwala uniknąć niejednoznaczności które kojarzą się z nazwą "Free Software" ( free w języku angielskim oznacza m.in. darmowy ). W tym samym roku odłam FSF powołał do życia nową organizacje Open Source Initiative (OSI) mająca na celu promocje otwartego oprogramowania oraz dbania o to by termin Open Source nie był wykorzystywany niewłaściwie. OSI odegrało bardzo ważną role w rozwoju wolnego i otwartego oprogramowania angażując w jego rozwój takich gigantów jak IBM, Sun, Novell, Oracle, HP, Sybase, Informix, Corel, Sillicon Graphic, . Dzięki temu coraz więcej firm zaczęło postrzegać Open Source jako poważne oprogramowanie a nie tylko zabawkę dla entuzjastów i studentów informatyki.
        Obecnie FSF i OSI są najbardziej prężnymi instytucjami promującymi idee oprogramowania o otwartym kodzie, mimo podobnych celów dystansują się wzajemnie od siebie. Lecz w razie problemów takich jak ataki SCO(producenta Unixa) na twórców jądra Linuksa potrafią razem stanąć po jednej stronie. Spoglądając na początki rozwoju oprogramowania pojawia się pytanie czy stopniowo Free Software i Open Source nie ulegnie komercjalizacji tak jak kiedyś stało się to z Unixem i oprogramowaniem dla niego. Ale sądząc po obecnie stosowanych rozwiązaniach służących do rozwoju tego oprogramowania ( ogromny udział Internetu ), wsparcie ze strony dużych firm informatycznych wydaje się być to niemożliwe.

Czym jest otwarte oprogramowanie?
        Otwarte oprogramowanie w swojej najbardziej naturalnej formie to udostępnienie swojej twórczości informatycznej lub projektu szerokiej społeczności na zasadzie "Bazaru". Tak aby mógł on być dalej przez nią poddawane analizie, modyfikowane i dalej rozwijane. Dodatkowo dając każdemu prawo do bezpłatnego kopiowania i rozpowszechniania go dalej, pod warunkiem że inaczej nie stanowi licencja na której zostało wydane oprogramowanie. Spełnienie tych wymagań gwarantuje otwartemu oprogramowaniu ciągły rozwój dzięki coraz większej ilości niezależnych programistów którzy włączają się w jego rozwój.
        Dodatkowo trzeba tu zaznaczyć, że każde oprogramowanie Free Software spełnia wymagania Open Source, jednak nie każde oprogramowanie Open Source spełnia wymagania stawiane Free Software. Z uwagi na podobieństwa obu modeli oprogramowania postanowiono wprowadzić wspólny dla nich skrót FLOSS (Free Libre / Open Source Software, także FOSS, F/OSS) który obejmuje oba typy podejścia do tworzenia oprogramowania o otwartym kodzie.
        Po przedstawieniu zasad tworzenia otwartego oprogramowania widzimy największe różnice pomiędzy tradycyjnym oprogramowaniem rozwijanym w obrębie jednej jednostki organizacyjnej (firmy - "katedry") bez udostępniania go szerszej ilości programistów. Pojawia się pytanie, który model tworzenia oprogramowania jest lepszy a który gorszy. Odpowiedzi są jak zwykle dwie i każda ma tyle samo zwolenników co przeciwników. Zazwyczaj firmy tworzące oprogramowanie tradycyjne twierdzą że ich rozwiązania są lepsze jakościowo, bardziej zaawansowane technicznie i bezpieczniejsze niż otwarte oprogramowanie. Wskazują też, że w tym modelu tworzenia oprogramowania nie jest możliwe przygotowanie w pełni profesjonalnego komercyjnego produktu. Firmy i ludzie związanie ze środowiskiem otwartego i wolnego oprogramowania mają przeciwne zdanie. Jednak patrząc na takie produkty środowiska Open Source jak Linux, OpenOffice czy też Gimp wydaje się, że twierdzenia o niskiej jakości produktów Open Source jest nieprawdziwe. Warunki prowadzenia projektów tworzących otwarte oprogramowanie pokazują, że tą metodą można również stworzyć oprogramowanie wysokiej jakości. Otwartość modelu sprawia, że programiści biorący w nim udział bardziej dbają o jakość wykonywanej przez siebie prac, wiedząc że ich dokonania bacznie są obserwowanie przez innych oraz mogą być na bieżąco recenzowane bądź poprawiane. Każda więc niefachowość może doprowadzić do zepsucia ich reputacji w środowisku. Dzięki dużej ilości osób zaangażowanych w śledzenie rozwoju projektu łatwiej też wykryć dużą ilość błędów w oprogramowaniu zanim pojawi się produkt finalny, ułatwia też to proces testowania.
        W momencie gdy znajdziemy w oprogramowaniu błąd dzięki otwartości źródeł możemy sami spróbować go usunąć lub zgłosić to reszcie społeczności związanej z projektem i czekać na rozwiązanie problemu. Z reguły okres oczekiwania nie jest długi i trwa on od kliku godzin do kilku / kilkunastu dni. Otwartość źródeł pozwala również na łatwiejsze tworzenie lokalizacji oprogramowania, każdy programista czy tłumacz może bez problemu we własnym zakresie przetłumaczyć komunikaty programu i w ten sposób stworzyć wersje oprogramowania w swoim narodowym języku. Otwartość źródeł umożliwia również bezproblemowe modyfikowanie oprogramowania, tworzenie dzieł pochodnych, przystosowywanie go do własnych potrzeb lub wymagań.
        W przypadku oprogramowania zamkniętego wszystko to byłoby po prostu niemożliwe.

Współpraca Open Source z biznesem przy tworzeniu oprogramowania

        Jak już wcześniej wspomniano powstanie Open Source było spowodowane chęcią zainteresowania nim biznesu, tak w kwestii tworzenia jak i wykorzystywania oprogramowania. Firmy tworzące oprogramowanie wykorzystują Open Source w różny sposób, obecnie uwidaczniają się dwa modele wykorzystania możliwości jakie niesie ze sobą Open Source. Poniżej zostały one scharakteryzowane na przykładach.

Wykorzystanie gotowego oprogramowania Open Source
        W tym modelu firma wykorzystuje gotowe oprogramowanie Open Source. Najlepszym przykładem jest tu pakiet biurowy OpenOffice. Wraz z jego rozwojem i pojawieniem się zainteresowania jego wykorzystaniem, pojawiły się firmy sprzedające ten pakiet. Z uwagi, iż licencja zabrania pobierania opłat za sam produkt, firmy zaczęły sprzedawać go oferując w cenie wsparcie techniczne, uaktualnienia oraz dodatki typu drukowana dokumentacja, szablony dokumentów, cliparty oraz dodatkowe oprogramowanie. Firma z zarobionych pieniędzy przekazuje część swoich dochodów na wsparcie dalszego rozwoju projektu. Dzięki wsparciu finansowemu środowisko Open Source ma środki by dalej rozwijać oprogramowanie a sprzedawca ma pewność że będą powstawały nowe wersje oprogramowania, które będzie mógł sprzedawać.

Kooperacja
        W drugim modelu producent udostępniania własne oprogramowanie w ramach projektu Open Source i zachowuje kontrole nad projektem lub oddaje ją społeczności. Przykładem może być tu firma Novell, która część opracowanych przez siebie rozwiązań udostępnia szerszej społeczności. Firma Novell udostępniła w ten sposób w ostatnim czasie swoje rozwiązania iFolder w wersji dla klienta i serwera, oprogramowanie App Armor oraz Xgl nowy element architektury X servera umożliwiający wykorzystania OpenGL w menadżerach graficznych systemu.
        Wbrew pozorom dzięki takiemu działaniu Novell zyskuje bardzo wiele. Pojawia się większa ilość programistów, którzy pracują nad stworzonym przez niego rozwiązaniem, prace nad produktem zaczynają przebiegać szybciej, zwiększa się bezpieczeństwo i dopracowanie produktu choćby dlatego że przy większej ilości osób łatwiej wykryć potencjalne błędy. Zyskuje też środowisko Open Source gdyż pojawia się nowe otwarte oprogramowanie które dzięki otwartości licencji i źródeł można dowolnie stosować i dostosowywać do własnych potrzeb.
        Jako produkt finalny tej kooperacji powstają dwa produkty jeden otwarty i darmowy tworzony przez środowisko Open Source i drugi komercyjny tworzony na podstawie kodu stworzonego w projekcie Open Source oraz dodatkowych rozszerzeń Novella.

Open Source i jego wpływ na rynek oraz rozwój IT

        Otwarte oprogramowanie odgrywa dziś bardzo duża rolę na rynku. Dzięki niemu wreszcie pojawiła się prawdziwa alternatywa dla "odwiecznej" dominacji Microsoftu. Firmy przestały traktować ruch Open Source jako nic nie znaczącą zabawkę dla entuzjastów i zaczynają traktować otwarte oprogramowanie poważnie. Świadczyć o tym może jedenaście wyciekłych dokumentów Halloween (Dokumenty są dostępne na stronie http://www.catb.org/~esr/halloween/ ), które są poufnymi memorandami dotyczącymi strategii Microsoftu w odniesieniu do Open Source i systemu operacyjnego Linux. Z dokumentów wynika że firma Microsoft zaczęła się poważnie obawiać Linuksa i wolnego oprogramowania jako zagrożenia dla swojej dotychczasowej dominacji. W dokumentach są też opisane sposoby zwalczania jakie firmy powinna zastosować by zatrzymać ekspansje tego oprogramowania.
        Szczególny okres w rozwoju Open Source nastąpił wraz z rozwojem i upadkiem dot-comów. Wtedy to rozpoczęła się recesja w przemyśle i firmy zaczęły liczyć każdy grosz przeznaczony na oprogramowanie i infrastrukturę informatyczna. W tym czasie oprogramowanie Open Source stało się bardzo ciekawą i łakomą alternatywą dla firm. W tym też okresie środowisko Open Source dostało też nieocenione wsparcie ze strony takich gigantów informatycznych jak Sun, IBM , Oracle , Novell, Corel. Firmy zaczęły postrzegać wolne i otwarte oprogramowanie jako szanse na rozwój dla siebie a nie tylko zagrożenie. IBM wprowadził wersje swojego oprogramowania serwerowego wspomagającego prace grupową dla platformy linuksowej - Lotus Domino, Oracle postanowiło stworzyć linuksową wersje swoich wysoko wydajnych baz danych, podobnie postąpiło wiele firm w tym SAP i Corel.
        Open Source odegrało duży wpływ na rozwój oprogramowania. Wiele firm zaczęło nareszcie zwracać uwagę na jakość i bezpieczeństwo wypuszczanych przez siebie produktów widząc coraz silniejszych konkurentów po stronie wolnego oprogramowania. Nie wystarczyło już informować o wyższości klasycznego oprogramowania nad otwartym, było trzeba zacząć działać. Najlepiej widać to po firmie Microsoft której systemy operacyjne i oprogramowanie znajdują się w większości komputerów na świecie. Microsoft zaczął organizować akcje wewnątrz firmy, które miały na celu przerzucenie wszystkich sił w danym miesiącu zamiast na rozwój oprogramowania, na jego poprawę i zwiększenie bezpieczeństwa. Przyniosło to dość sporą ale ciągle zbyt niską poprawę bezpieczeństwa w systemach Microsoftu oraz przyczyniło się to do rozwiązania kilku problemów w oprogramowaniu tej firmy, które od lat były zgłaszane przez użytkowników i czekały na rozwiązanie. Open Source wykazuje się też wyższą innowacyjnością niż oprogramowanie tradycyjne. Z uwagi na to, iż na projekty nie są z reguły nałożone obciążenia (harmonogramy czasowe, ograniczone fundusze, ścisłe wymagania których trzeba się trzymać itp..), programiści mają większą swobodę przy eksperymentach. Przyjęło się obecnie, że w ramach projektów Open Source udostępnia się obecnie wersje stabilną oprogramowania przeznaczoną do normalnej pracy oraz wersje rozwojową - która głównie służy do testowania nowych rozwiązań. Z czasem sprawdzone i przyjęte elementy z wersji rozwojowej trafiają do wersji stabilnej.
        Dzięki otwartemu oprogramowaniu swoją szanse dostały też małe firmy programistyczne którym wróżono zagładę w związku z rozwojem Open Source. Przewidywano, że rozwój darmowego oprogramowania spowoduje, że wytwarzanie komercyjnych rozwiązań szczególnie w małych firmach przestanie się opłacać. Jednak dzięki dużej ilości powstałych wolnych narzędzi, komponentów programistycznych i kompilatorów firmy mogły zacząć tworzyć oprogramowanie, które wcześniej z powodu dużego kosztu ( komercyjnych narzędzi programistycznych ) wytworzenia było porzucane. Poza tym powstał nowy rynek zbytu oprogramowania dzięki rozwojowi nowego systemu operacyjnego GNU/Linux.
        Open Source dzięki swojemu szybkiemu rozwojowi sprzyja też rozwojowi sprzętu i nowych technologii. Najlepszym przykładem w ostatnim czasie było wprowadzanie 64 bitowych procesorów AMD Athlon oraz Opteron do produkcji. Otwarty system Linux był pierwszą platformą która potrafiła w pełni wykorzystać możliwości nowych procesorów. Wszystko to było możliwe dzięki otwartemu kodowi źródłowemu systemu dzięki czemu w prace nad obsługą nowego procesora mogły brać udział większe ilości programistów, a co za tym idzie cały proces przebiegał szybciej. Programistom Microsoftu wprowadzenie 64-bitowej wersji Windowsa zajęło aż 2 lata, i nawet dzisiaj pomimo istnienia już odpowiedniej wersji Windows platforma Linuksowa jest uznawana przez środowisko inżynierów za bardziej zoptymalizowaną do pracy z tym sprzętem. System Linux dzięki swojej otwartości można bez problemów przystosować do różnych celów i zastosowań, w tym do rozwiązań wbudowanych (Embedded), coraz częściej możemy spotkać urządzenia wyposażone w system Linux takie jak telefony komórkowe, palmtopy, zegarki, telewizory.

Licencje na oprogramowanie Open Source

        Oprogramowanie Open Source podobnie jak tradycyjne komercyjne oprogramowanie również wydawane jest na licencjach. Jedyna różnica w tym, iż licencje te zamiast ograniczać możliwości użytkownika, daje im duże uprawnienia. Oprogramowanie Open Source wykorzystuje te same licencje co wolne oprogramowanie. W środowisku tym istnieje bardzo duża ilość licencji, poniżej znajdują się opisy tych najbardziej rozpowszechnionych - GPL, LGPL i BSD .

Licencja GPL
        GPL (GNU General Public License) jest najbardziej znaną i najbardziej rozpowszechnioną w środowisku wolnego oprogramowania licencją.. Została stworzona przez Free Software Fundation Recharda Stallmana. Pierwsza wersja licencji powstała w 1988 roku, aktualnie najnowsza wersja licencji to GPL v2 wydana w 1991 roku, obecnie trwają już pracę nad trzecią wersją tej licencji.
        Głównym założeniem licencji jest promowanie wolnego oprogramowania, oraz otwartego modelu jego tworzenia przy zagwarantowaniu wszystkich praw użytkownikowi takich jak możliwość wprowadzania własnych modyfikacji w programie, dowolnego kopiowania i rozpowszechniania. Idea wolnego oprogramowania zakłada, że oprogramowanie wolne powinno być też bezpłatne, ale licencja GPL zakłada, iż możliwe jest pobieranie opłat np.: za przekazanie oprogramowania, wdrożenie, zapewnienie wsparcia oprogramowania pod warunkiem, że nie ogranicza się praw użytkowników który je zakupi.

    Licencja składa się z dwunastu paragrafów najważniejsze z nich to:
  • Paragraf 0 - Gwarantuje wolność użycia oprogramowania w dowolnym celu i informuje o warunkach na jakich jest to możliwe.
  • Paragraf 1 - Pozwala na kopiowanie i rozpowszechnianie oprogramowanie, pod warunkiem podania informacji o prawach autorskich, gwarancji oraz dołączenia do oprogramowania kopi licencji GPL. Dodatkowo zamieszczona jest informacja na jakich warunkach jest możliwa płatna dystrybucja oprogramowania.
  • Paragraf 2 - Gwarantuje prawo do modyfikacji programu na licencji GPL lub jego części pod warunkiem zamieszczenia dokładniej informacji o wprowadzonych zmianach, oraz pod warunkiem, iż program będzie nadal rozprowadzany bezpłatnie na tej samej licencji.
  • Paragraf 3 - Informuje że kopiowanie programu na licencji GPL lub opartych na nim wersji jest możliwe tylko w przypadku dostarczania go w postaci kodu źródłowego i wykonywalnej. Przy czym kod źródłowy musi być możliwy do odczytania przez urządzenia cyfrowe. Dodatkowo należy dołączyć pisemną ofertę ważną co najmniej 3 lata, mówiącą o możliwość dostarczenia źródła na prośbę strony trzeciej.
  • Paragraf 11 i 12 - informujące o braku gwarancji


Licencja LGPL
        LGPL (GNU Lasser General Public License - dawniej GNU Libary General Public License ). Jest to kolejna licencja stworzona przez FSF, napisana w 2000 roku przez Richarda Stallmana i Embena Moglena. Celem stworzenia tej licencji było uzyskanie kompromisu pomiędzy licencjami GPL a licencjami typu BSD, licencja ta pozwala na łączenie bibliotek z programami nie objętymi licencjami wolnymi. Licencja została wstępnie pomyślana tak jak już wcześniej wspomniano jako sposób udostępniania bibliotek, ale powstało też oprogramowanie wypuszczone na tej licencji.

  • Paragraf 0 - informuje o przeznaczeniu licencji dla bibliotek oraz innego oprogramowania komputerowego
  • Paragraf 1 - Pozwala na powielanie wiernych kopii kodu źródłowego pod warunkiem umieszczenia w czytelnym i łatwo dostępnym miejscu informacji o prawach autorskich, zasadach gwarancji i modyfikacjach.
  • Paragraf 2 - Informuje o możliwości dokonywania modyfikacji kodu źródłowego pod pewnymi warunkami
  • Paragraf 3 - Chyba jeden z najważniejszych informuje o możliwości zastosowania zwykłej licencji GPL zamiast LGPL. Celem wprowadzenia tego punktu była możliwość zablokowania możliwości wykorzystania zmodyfikowanego kodu będącego pierwotnie wydanym na licencji LGPL w celach komercyjnych.
  • Paragraf 5 - Informuje że program który nie zawiera w sobie żadnej funkcji ani fragmentu pochodzącego z biblioteki wydanej na LGPL a jest stworzony by ją wykorzystywać nie podlega działaniu licencji. Czyli otwiera to możliwość zastosowania otwartych bibliotek i programów w komercyjnych projektach

        Aktualnie licencja LGPL nie jest promowana przez FSF dlatego że pod pewnymi względami nie przyczynia się do dalszego rozwoju wolnego oprogramowania.

Licencja BSD
        Licencja BSD (Berkeley Software Distribution) bardzo prosta i mało restrykcyjna licencja stworzona na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Jest to kolejna z licencji na których wypuszcza się wolne oprogramowanie, największa z różnić która odróżnia ją od licencji GNU jest założenie, umożliwiające modyfikacje kodu i jego rozpowszechnianie bez kodu źródłowego. Jedynym wymaganiem jest załączenie informacji o prawach autorskich i licencji.
Oryginalna wersja licencji zawierała klauzulę:

All advertising materials mentioning features or use of this software
must display the following acknowledgement:
This product includes software developed by the University of
California, Berkeley and its contributors.

Obecnie jest promowana wersja licencji bez tej klauzuli z uwagi na zamieszanie jakie wprowadzała

Porównanie modelu oprogramowania Open Source z oprogramowaniem o zamkniętym kodzie źródłowym.

        Poniżej znajduje się porównanie modelu oprogramowanie Open Source z oprogramowaniem o zamkniętym kodzie źródłowym. Porównanie dotyczy głównie sposobu tworzenia oprogramowania oraz aspektów z tym związanych.

Porównanie modelu Open Source z oprogramowaniem tradycyjnym
Rodzaj oprogramowania Oprogramowanie tradycyjne Oprogramowanie Open Source
Proces tworzenia Wolny z uwagi na ograniczone zasoby ( liczba programistów w firmie ) oraz dość kosztowny. Wolne wprowadzanie innowacyjnych rozwiązań. Szybki dzięki dużej ilości osób zaangażowanych w projekt, niskie koszty wytworzenia. Szybkie i bezproblemowe wprowadzanie innowacyjnych rozwiązań dzięki niskim kosztom
Dostęp do kodu źródłowego Całkowity brak lub możliwość dostępu do całości lub części kodu zazwyczaj za dużą opłatą. W przypadku niektórych rozwiązań jak Shared-Source Microsoftu wszystkie wprowadzone przez użytkownika zmiany są własnością firmy. Bezproblemowy. Możliwość modyfikacji kodu, oraz tworzenia dzieł pochodnych.
Zgodność ze standardami Użytkownik jest z reguły zdany na rozwiązania jednego producenta, producent może stosować zamknięte standardy. Dowolność łączenia i wykorzystywania różnych rozwiązań. Wykorzystywanie ogólnie przyjętych i stosowanych standardów.
Bezpieczeństwo Producent wierzy że dzięki nie ujawnieniu kodu źródłowego, błędy w nim zawarte są nie widoczne dla potencjalnych włamywaczy a przez to aplikacja jest bezpieczna. Dzięki otwartemu kodowi źródłowemu oraz bardzo dużej ilości osób go przeglądających. Łatwiej i szybciej wychwytuje się potencjalne błędy i wprowadza natychmiast poprawkę.
Zazwyczaj długi okres oczekiwania na poprawki. Całkowite zdanie na producenta. Bardzo szybki proces powstawania poprawek i ich publikacji ( nawet w ciągu kilku godzin ). Dzięki otwartości kodu, dodatkowo możliwość wykonywania ich we własnym zakresie.
Licencja Licencja producenta - ograniczająca w dużej mierze prawa użytkownika. Wolna - gwarantująca duże prawa użytkownikowi.
Czas życia produktu Krótki czas życia rozwiązania Długi czas życia rozwiązania
Shared Source - odpowiednik modelu Open Source promowany przez firmę Microsoft. Kierujący się zupełnie innymi cechami niż otwarte oprogramowanie min: płatny dostęp do kodu dla wybranych, każda wprowadzona przez użytkownika modyfikacja jest własnością firmy Microsoft. http://www.microsoft.com/resources/sharedsource/Licensing/default.mspx

        Jak widać z powyższego zestawienia oprogramowanie otwarte posiada dużą przewagę nad oprogramowaniem tradycyjnym. Proces tworzenia i rozwoju oprogramowania przebiega szybciej niż w tradycyjnym modelu, dodatkowo oprogramowanie zawiera więcej innowacyjnych rozwiązań na których wprowadzenie nie odważy się większość komercyjnych producentów. Otwarte źródła i wolna licencja dają użytkownikowi możliwość dowolnego modyfikowania rozwiązania do własnych potrzeb lub tworzenia dzieł pochodnych. Warto też zwrócić uwagę na bezpieczeństwo, w oprogramowaniu otwartym poziom bezpieczeństwa jest wyższy.


Microsoft, Novell, Oracle, Adobe, Lotus, Nero, Lefthand, Trawers - Są to zastrzeżone znaki firmowe i towarowe
Linux i Open Source a wymagania stawiane przez środowisko biznesowe
Linux i Open Source a wymagania stawiane przez środowisko biznesowe

Wymagania stawiane systemom operacyjnym w środowisku biznesowym

        Systemy operacyjne oraz oprogramowanie w dzisiejszych czasach są najczęściej krytycznym punktem dla funkcjonowania firmy. Dlatego każdy możliwy problem powstający podczas ich użytkowania powoduje zazwyczaj duże straty finansowe dla firmy, na co przedsiębiorstwa nie mogą sobie pozwolić. Wraz z rozwojem informatyki i rosnącymi wymaganiami klientów pojawiła się klasa systemów operacyjnych zwana klasą Enterprise, dedykowana specjalnie dla klientów biznesowych. Termin ten odnosi się również do całej gamy oprogramowania oraz sprzętu. Samo pojęcie klasy Enterprise nie jest do końca zdefiniowane, ale na podstawie cech produktów tej klasy, można przyjąć, że rozwiązania te muszą one spełniać następujące wymagania: posiadać wsparcie techniczne, zapewniać wydajność, stabilność, skalowalność oraz bezpieczeństwo.
         Systemy operacyjne klasy Enterprise posiadają też dodatkowy zbiór cech, który ułatwia ich wykorzystanie w biznesie. W skład tych dodatkowych możliwości zazwyczaj wchodzą możliwość wykorzystania "lepszego" sprzętu (większej ilości procesorów, pamięci operacyjnej), narzędzia ułatwiające zarządzanie systemem, oprogramowanie umożliwiające integracje z usługami sieciowymi, serwerami, wspomagające pracę grupową.

Krótka charakterystyka wymagań stawianych systemom operacyjnym do zastosowań biznesowych

         Systemy operacyjne do zastosowań biznesowych z uwagi na swoją ważną rolę jaką odgrywają w przedsiębiorstwach muszą spełniać odpowiednie wymagania:

Wsparcie techniczne - główna rzeczą jaka odróżnia systemy do zastosowań biznesowych (klasy Enterprise) od zwykłych jest wsparcie techniczne świadczone przez producenta systemu. Dzięki temu firma zyskuje bezpieczeństwo w przypadku wystąpienia awarii lub problemów podczas wdrażania nowych rozwiązań, lub ich utrzymywania. Dla firmy każdy problem powodujący przestój w pracy, powoduje zazwyczaj duże straty finansowe. Dlatego firmy decydują się na posiadanie wsparcia specjalistów dzięki którym czas rozwiązywania problemów ulega znacznemu skróceniu. Dodatkowo w ramach wsparcia firma zazwyczaj otrzymuje bezpłatny dostęp do poprawek oraz uaktualnień do posiadanego przez siebie oprogramowania.

Stabilność - czyli zdolność polegająca na powracaniu do stanu równowagi stałej po ustaniu zakłócenia, które wytrąciło układ z tego stanu (Na podstawie Internetowej Encyklopedii PWN - http://encyklopedia.pwn.pl/). Stabilność to niezawodna praca systemu - jest to bardzo ważny czynnik oceny systemów operacyjnych dla środowiska biznesowego. System powinien zapewniać maksymalną produktywność, a wszelkie możliwe awarie i problemy powinny być ograniczone do minimum. Dzięki temu pracownicy przedsiębiorstwa mogą zająć się powierzonym im zadaniom zamiast spędzać czas na rozmowach z pomocą techniczną i rozwiązywaniu problemów. Na stabilność systemów wpływa wiele czynników, głównym z nich jest architektura systemu, jego jądra, która powinna zapewnić odpowiednie mechanizmy zabezpieczeń chroniące system przed skutkami błędów, które mogą spowodować niestabilność, lub awarie "zawieszenie". Do mechanizmów tych należy m.in. odpowiedni sposób zarządzania procesami, pamięcią i obsługi sterowników. Można zaryzykować stwierdzenie że dla firmy nie liczy się na jakim systemie pracuje pod warunkiem że pracuje on bezawaryjnie przez 24 godziny dziennie, 7 dni w tygodniu

Bezpieczeństwo - systemy wykorzystywane w firmach muszą prezentować sobą wyższy poziom bezpieczeństwa niż standardowe systemy wykorzystywane np.: w użytku domowym. Systemy te z uwagi na swoją ważną rolę w procesach biznesowych w firmie muszą być bezpieczne. Samo pojęcie bezpieczeństwa jest bardzo wieloznaczne i rozległe z uwagi na dużą ilość aspektów jakie obejmuje. Do aspektów bezpieczeństwa w kontekście systemów możemy zaliczyć - ochrona przed wirusami, robakami, trojanami i spyware, ochrona przed nieautoryzowanym dostępem do systemu i danych, ochrona przed atakami z zewnątrz, bezpieczeństwo przechowywanych danych.

Wydajność - czyli w kontekście biznesowym stosunek wykonanej pracy do poniesionych kosztów, systemy klasy Enterprise powinny być wydajną platformą dla uruchamianych na nich aplikacji. Wraz z ciągłym rozwojem usług i aplikacji serwerowych, które przetwarzają coraz większe i bardziej skomplikowane struktury danych stawiają coraz większe wymagania systemom na których pracują. Wbrew powszechnemu mniemaniu na wydajność systemu wpływ ma nie tylko konfiguracja sprzętowa ale też system operacyjny, który ją nadzoruje. Szczególny wpływ na wydajność ma właściwa optymalizacja jadra systemu dla danej architektury sprzętowej, odpowiedni sposób zarządzania procesami i dostępem do pamięci, a także odpowiednio zaprojektowany system plików. Różnice w wydajności poszczególnych systemów uwidaczniają testy przeprowadzane przez niezależne organizacje i czasopisma. Wykazują one, że różne systemy lepiej lub gorzej nadają się do różnych celów. Przykładowo wyniki badań przeprowadzonych przez ITweek dotyczące porównania Linuksa i Windowsa 2003 jako serwera plików. Wykazały że system Linux jako serwer plików z Sambą 3.0 jest ponad 2 krotnie wydajniejszy niż system Windows 2003 na tym samym sprzęcie i z tą samą ilością użytkowników (Windows 2003 vs. Linux File Server Benchmarks, IT Week, October 2003 - http://www.kegel.com/nt-linux-benchmarks.html , oryginalna wersja była dostępna pod adresem http://www.itweek.co.uk/ITWeek/itw_graph_1144289.jsp) . Inne testy np.: wydajności systemu plików przy operowaniu na małych plikach pokazują wyższość Windowsa nad Linuksem.

Skalowalność - jest chyba najważniejszą cechą systemów komputerowych klasy Enterprise, polega ona na możliwości dalszej rozbudowy lub miniaturyzacji rozwiązań w zależności od aktualnych potrzeb firmy. Firmy podlegające rozwojowi są zmuszone do równoczesnego rozwijania swojej infrastruktury informatycznej tak by była ona w stanie sprostać większej liczbie użytkowników lub rosnącym wymaganiom. Użycie skalowanych rozwiązań umożliwia firmie np. zwiększenie lub utrzymanie wydajności i bezpieczeństwa serwera aplikacji lub baz danych przez dołożenie drugiego serwera i połączenia ich razem w klaster w przypadku rosnącej liczby użytkowników i potrzeb przetwarzania. W momencie kiedy wymagania znowu wzrosną, firma może się zdecydować na dołożenie kolejnego serwera lub jeżeli zmaleją usunąć dodatkowy serwer zmniejszając wydajność klastra i jego niezawodność. Skalowalność to też możliwość poszerzenia funkcjonalności użytkowanego systemu. Najlepszym przykładem jest tu sieć, w momencie kiedy firma posiada kilka lub kilkanaście komputerów może obyć się ona bez usług katalogowych i zcentralizowanego zarządzania. Ale wraz z zwiększeniem ilości komputerów w sieci może je bez problemu zaimplementować. Rozwiązania nie skalowalne nie sprawdzają się w przedsiębiorstwach z uwagi na swoją małą elastyczność i konieczność wprowadzania rewolucyjnych zmian w architekturze środowiska w przypadku rozwoju.

Linux a wymogi stawiane systemom operacyjnym w środowisku biznesowym

        Poniżej zostaną omówione zidentyfikowane wcześniej cechy charakteryzujące systemy klasy Enterprise pod kątem komercyjnych dystrybucji Linuksowych tej klasy. Omawiane cechy to wsparcie techniczne, stabilność, bezpieczeństwo, wydajność oraz skalowalność.

Wsparcie techniczne

        Producenci komercyjnych Linuksów zapewniają do nich pełne wsparcie. Jednym z powodów jest licencja GPL dzięki której Linux jest darmowym i otwartym systemem. Producent nie mogąc pobrać od nas opłat za sam system, pobiera je za wsparcie oraz za dołączone do systemu dodatkowe oprogramowanie komercyjne, dokumentacje i nośniki. Producenci komercyjnych Linuksów zapewniają do nich pełne wsparcie. Jednym z powodów jest licencja GPL dzięki której Linux jest darmowym i otwartym systemem. Producent nie mogąc pobrać od nas opłat za sam system, pobiera je za wsparcie oraz za dołączone do systemu dodatkowe oprogramowanie komercyjne, dokumentacje i nośniki.Producenci komercyjnych Linuksów zapewniają do nich pełne wsparcie. Jednym z powodów jest licencja GPL dzięki której Linux jest darmowym i otwartym systemem. Producent nie mogąc pobrać od nas opłat za sam system, pobiera je za wsparcie oraz za dołączone do systemu dodatkowe oprogramowanie komercyjne, dokumentacje i nośniki.W ramach wsparcia z reguły klient otrzymuje dostęp do pomocy technicznej przez telefon oraz Internet. Producent oferuje też dostęp baz wiedzy o produkcie zawierających informacje o błędach, problemach oraz ich rozwiązaniach przez WWW.
        Firmy sprzedające komercyjne systemy Linux gwarantują też wydłużony okres żywotności produktu (W systemach Linuksowych z uwagi na szybki rozwój oprogramowania Open Source przyjęło się wypuszczać nawet kilka wersji systemu w ciągu roku. Firmy zakupując system chcą go z reguły wykorzystywać przez kilka (zazwyczaj 3-4 ) lat. Producenci chcąc sprostać tym wymaganiom, gwarantują firmą wydłużony okres wsparcia dla systemu, czyli wypuszczanie poprawek i Service Paków przez określony czas). Głównie wiąże się to z dostarczaniem przez producenta, przez dany okres aktualizacji oprogramowania oraz poprawek bezpieczeństwa. Dodatkowo warto tutaj wspomnieć, iż w większości wszystkie systemy komercyjne Linuksa pozwalają na automatyczną aktualizacje oprogramowania przez Internet.
        Dodatkowo zawsze użytkownicy Linuksa mają możliwość skorzystania z pomocy społeczeństwa Open Source zgromadzonego na przeróżnych stronach i forach internetowych w momencie kiedy pomoc techniczna producenta nie będzie dawała sobie rady z problemem.

Stabilność

        Linux jest uważany za stabilną platformę do uruchamiania aplikacji a potwierdzają to wielkości uptimów czyli czasów pracy systemów bez restartu. Najwięcej informacji można znaleźć na stronach http://uptime.netcraft.com oraz http://en.uptime-project.net/ gdzie podawane są aktualne informacje o czasach pracy monitorowanych systemów. Prym w długości uptime wiodą systemy UNIX/Solaris/BSD jednak w pierwszej piątce na uptime-project znaleźć można jednego Linuxa z czasem 3 lata i 162 dni (Dane z dnia 23 kwietnia 2006 roku dotyczące serwera Secretos - http://en.uptime-project.net/page.php?page=toplist&content=profile&uid=55193).
        Jądro Linuxa bez problemów radzi sobie z zarządzaniem procesami, rzadko zdarzają się zawieszenia czy awarie a jeżeli już się zdarzą z reguły dotyczą one aplikacji pracujących w systemie a nie samego systemu operacyjnego. Kiedy dojdzie już do awarii aplikacji w Linuxie proces jej zamykania przebiega o wiele bardziej "efektywnie" niż w systemach Microsoftu. Gdzie zazwyczaj dochodzi do kilkudziesięciu sekundowego zawieszenia całego systemu, lub aplikacja pomimo prób nie chce się zamknąć. W Linuksie tego typu problem nie występuje, każda aplikacja reaguje poprawnie na próbę wymuszenia zamknięcia. Również w systemie Linux nie widać wpływu instalacji i usuwania oprogramowania w systemie na jego ogólną stabilność co sprawia, że nawet po długim okresie jego użytkowania system ciągle zachowuje sprawność.
        Czynnikiem wpływającym na stabilność systemu jest też na pewno otwarty kod źródłowy dzięki czemu każdy po wykryciu usterki może ją naprawić albo powiadomić resztę społeczności o jej występowaniu.

Przykłady potwierdzające stabilność Linuksa:

  • Google.com (http://www.aaxnet.com/design/linux2.html) - usługi indeksowania i wyszukiwania informacji w Internecie gdzie wymagana jest całkowita niezawodność i dostępność o każdej porze.
  • 2advanced.net - jedna z większych firma hostingowych używa Linuxa jako platformy do utrzymywania bardzo obciążonych serwisów WWW.
  • Zastosowanie systemu w centrum chorób nowotworowych Rogera Marisa w Fargo w Północnej Dakocie (http://gnuweb.kookel.org/software/reliability.pl.html#WhyReliable) - system odpowiada m.in za kordynacje terapi lekowej.

Bezpieczeństwo

        Systemy Linuksowe i inne systemu Open Source są uważane przez wielu specjalistów za bardziej bezpieczne niż systemy o zamkniętym kodzie takie jak Windows Microsoftu. To co inni producenci uważają za wadę (otwarty kod) okazuje się zaletą systemów Linuksowych. Dzięki dużej ilości osób liczonej w tysiącach, które mając dostęp do kodu mogą go bez problemu analizować. Łatwiej wychwycić potencjalną lukę w bezpieczeństwie i odpowiednio wcześnie ją załatać. Ten sposób myślenia potwierdzają statystyki wielu organizacji i firm zajmujących się dziedziną bezpieczeństwa. Analizując statystyki bezpieczeństwa systemów operacyjnych na stronie firmy Secunia (http://secunia.com/ wiodący dostawca rozwiązań IT z dziedziny bezpieczeństwa) możemy potwierdzić wysoki stopień bezpieczeństwa Linuxa. Pomimo, iż liczba wykrytych luk w bezpieczeństwie obu systemów jest zbliżona, to w systemach Linuksowych ich poziom zagrożenia dla systemu jest o wiele niższy niż w Windows Microsoftu. Wiadomo, że nie ma systemów w 100% bezpiecznych, przez co bardzo się liczy czas łatania, czyli czas wprowadzenia poprawki bądź rozwiązania problemu. W systemach Open Source czas ten jest najkrótszy, systemy Linux są znacznie szybciej łatane niż systemy Microsoftu. Średni czas od wykrycia dziury do jej załatania wynosi od kilku godzin do kilkunastu dni, w przypadku systemów Microsoftu ten czas liczony jest w tygodniach a czasem zdarza się nawet że wypuszczony patch tylko maskuje problem lub rozwiązuje go tylko częściowo.
        W czasie pisania tego tekstu według raportów Secunia wszystkie analizowane tutaj systemy Linuksowe (SUSE, Red Hat) nie posiadały żadnych wykrytych i nie załatanych dziur, natomiast niektóre systemy Windows Microsoftu posiadały nawet 10% nie załatanych luk w bezpieczeństwie
        Kolejną ważną cechą Linuxa jest aktualnie całkowity brak wirusów na tej platformie. Dzięki temu firmom odpada zakup oprogramowania antywirusowego co w przeliczeniu na posiadaną ilość stacji roboczych jest dość dużą sumą. Eksperci przewidują, że wraz z upowszechnieniem się systemu zaczną pojawiać się na niego wirusy, jednak w przeciwieństwie do Windowsa ich twórcy będą mieli większe problemy z ich rozpowszechnianiem. W przeciwieństwie do Windowsa, Linux nie jest monolityczny i jest rozprowadzany w około 1000 dystrybucji, które w teorii się od siebie w jakiś sposób różnią (różne narzędzia, różne pliki konfiguracyjne ich nazwy i lokalizacje). Wszystko to powoduje, iż systemy Linuksowe nie powinny być tak podatne na wirusy jak Windows.
        Linux posiada też mechanizmy wewnętrzne wpływające na poziom bezpieczeństwa. System praw (ACL), monitory bezpieczeństwa systemu (np.: App Armor). W porównaniu do systemów Microsoftu w Linuksie użytkownik dostaje zawsze niski poziom uprawnień. Instalować oprogramowanie, dodawać nowy sprzęt, zmieniać konfiguracje systemu może tylko administrator (root). Dodatkowo cześć oprogramowania posiada blokady zapobiegające uruchomieniu ich z konta administratora, lub wymagają specjalnych kont by pracować. Wszystko to wpływa na wysoki poziom bezpieczeństwa w systemach Linuksowych.

Wydajność

        Wydajność jak już wcześniej wspomniano jest trudno mierzalnym czynnikiem. Szczególnie jeżeli mierzymy ją w środowiskach wzajemnie od siebie różnych, winne są temu różnice w ich budowie, różne zastosowane rozwiązania oraz często brak odpowiednich narzędzi (benchmarków) mogących pracować na różnych platformach i dających obiektywne wyniki. Wyniki uzyskane odmiennymi narzędziami zazwyczaj są ze sobą trudno porównywalne oraz dodatkowo obarczone błędem spowodowanym zbytnią optymalizacją do systemu na którym pracują. Jeżeli chodzi o testy wydajności Linuksa z konkurencyjnymi systemami najbardziej rozpowszechnionymi testami są testy wydajności systemów plików oraz systemów transakcyjno bazodanowych. Istnieje też problem wiarygodności przeprowadzonych testów z uwagi, iż firma która je zleca zazwyczaj chce aby wypadły one lepiej dla niej, dlatego w ocenie wydajności największą wartość maja wyniki testów niezależnych organizacji.
        Linux i rozwiązania oparte na Open Source są uważane przez specjalistów za bardzo wydajne, wpływa na to wiele czynników. Na pewno otwarty styl tworzenia oprogramowania, w którym bierze udział wiele osób, powoduje iż Open Source jest lepiej przeanalizowane oraz zoptymalizowane niż tradycyjne oprogramowanie. Patrząc na wymagania systemów Linuksowych możemy dostrzec, że mają one niższe wymagania przez co możliwe jest ich zastosowanie na starszym sprzęcie niż systemy konkurencji. Dodatkowo model Linuksa oraz Open Source zakłada możliwość przekompilowania jądra systemu oraz oprogramowania pod kątem danego sprzętu przez co możemy uzyskać większą wydajność przez lepsze wykorzystanie jego możliwości (http://7thguard.net/news.php?id=1574 - wyniki testu pokazujące różnice w prędkości pracy programów w zależności od zastosowanej optymalizacji kompilacji) . Systemy te dysponują też większymi możliwościami konfiguracji, dostosowania ich do wymogów użytkownika i pracy jaką mają wykonywać. Co daje nam możliwości wyrzucenia nie używanych elementów lub wybrania tych które zapewniają wydajniejszą pracę na danej platformie sprzętowej.
        Linux pozwala też w prosty sposób tworzyć rozwiązania klastrowe, nawet z wykorzystaniem zwykłych komputerów klasy PC (tzw: Beowulf). Koszt budowy rozwiązań klastrowych w oparciu o PC wynosi od 1/10 do 1/3 wartości superkomputera dzięki temu w tani sposób można tworzyć maszyny o znacznych mocach.
        System Linux jest też dość często stosowany na prawdziwych superkomputerach z listy TOP500 obejmującej 500 najbardziej wydajnych superkomputerów na świecie.

    Poniżej zostały przedstawione wyniki testów:

  • Wydajność w testach transakcyjno/bazodanowych - TPC(Tranaction Processing Performance Council - Rada ds. wydajności przetwarzania transakcyjnego- http://tpc.org/), Linux ustanowił nawet kilka rekordów. W 2004 roku w teście TPC-C (liczbę transakcji biznesowych wykonanych w ciągu minuty ) system operacyjny SUSE Linux Enterprise Server 9 z bazą danych IBM DB2 UDB Express Edition v8.1 na serwerze HP ProLiant ML350T03 uzyskał rekordową wydajność przetwarzania do ceny USD 1,61 / 18 661 tpmC (http://www.novell.com/poland/news/2004/sles_db2.html) pokonując system Windows 2003 Microsoftu.
  • W jednym z najbardziej uznawanych testów TPC-H analizującym inteligentną analizę danych, szczególnie mającą zastosowanie w systemach wspomagających podejmowanie decyzji. SLES 9 pracujący na serwerze IBM eServer OpenPower 720 z bazą 100 GB uzyskał wynik 42 USD na 6 357 QphH(liczba przetwarzanych zapytań na godzinę), a z baza 300 GB w systemie klastrowym(2 serwery) uzyskał wynik 40 USD/ 12 006 QphH (http://www.novell.com/poland/news/2004/novellibm.html). Obecnie systemy Linuksowe znajdują się w pierwszej dziesiątce najbardziej wydajnych serwerów w rankingach TPC.
  • Linux jako serwer plików - badanie zostało przeprowadzone przez ITweek (http://www.kegel.com/nt-linux-benchmarks.html , oryginalna wersja była dostępna pod adresem http://www.itweek.co.uk/ITWeek/itw_graph_1144289.jsp) i dotyczyło porównania Linuksa i Windowsa 2003 jako serwera plików. Wykazały że system Linux jako serwer plików z Sambą 3.0 zapewnia ponad 2 krotnie większą przepustowość niż system Windows 2003 na tym samym sprzęcie i z tą samą ilością użytkowników.
  • Według testów przeprowadzonych przez Microsoft operacja przesłania komunikatu pomiędzy dwoma wątkami w testowanym systemie Fedora Core 4 zajmuje około 5800 cykli procesora, w Windows XP 6300. Do uruchomienia nowego procesu potrzebne jest 720 tysięcy taktów w przypadku systemu Linuks i aż 5,4 miliona w przypadku Windows XP z zainstalowanym SP2.


Skalowalność

        Systemy Linuksowe są bardzo skalowalne, można nawet zaryzykować stwierdzenie że są bardziej skalowalne niż systemy Windows Microsoftu. Zapewne główny wpływ na skalowalność Linuxa ma też wsparcie jego rozwoju przez producentów sprzętu IBMa, Suna,Silicon Graphic którzy w swojej ofercie posiadają dość potężne komputery wyposażone w dużą ilość procesorów i pamięci.
        Podstawowe jądro systemu skaluje się od urządzeń wbudowanych (embedded devices) po systemy wieloprocesorowe. Równie dobrze jak sam system skalują się aplikacje serwerowe dołączane do systemu. Linux w przeciwieństwie do konkurencyjnych systemów Microsoftu potrafi obsłużyć większą ilość platform sprzętowych, przykładowo SUSE Linux Enterprise Server 9 potrafi pracować na x86(IA32), IA64, AMD64, EM64T, IBM Power iSeries pSeries, IBM s/390 (31 bit), IBM zSeries. Dodatkowo systemy te potrafią obsłużyć wieloprocesorowość symetryczną, przy czym liczba wspieranych procesorów i maksymalnej pamięci ram zależna jest od platformy. Maksymalna ilość pamięci obsługiwana przez Linuxa liczona jest w terabajtach.
        Największym krokiem w kierunku skalowalności w Linuksie było wydanie jąder serii 2.6, w które to obecnie są wyposażone wszystkie nowe systemy Linux. Nowe jądra poprawiły wsparcie dla platform wieloprocesorowych (wsparcie dla architektury NUMA Non-Uniform Memory Access-NUMA to architektura komputerowa stworzona do przetwarzania współbieżnego. NUMA udostępnia użytkownikowi spójną logiczną przestrzeń adresową, choć fizycznie pamięć jest podzielona pomiędzy procesory - na podstawie encyklopedii Wikipedia ), zdjęły ograniczenie z 2TB danych w urządzeniach blokowych i systemach plików i przesunęły je na 16TB dla systemów 32 bitowych. Przez co ilość obsługiwanej pamięci stała się praktycznie nieograniczona.
        Systemy Linuksowe umożliwiają łączenie w klastry, wydajnościowe jak i tzw klastry HA (High Availability) zwiększające bezpieczeństwo oraz dostępność. Przykładem zastosowania Linuksa w klastrach jest superkomputer HOLK- http://www.task.gda.pl/kdm/holk/ , dodatkowe informacje http://task.gda.pl/nowosci/#holk_1tflop, należący do TASK (Trójmiejska Akademicka Siec Komputerowa)
        System Linux, często jest też wykorzystywany na maszynach znajduje się na liście TOP500 (lista 500 najwydajniejszych superkomputerów na świecie), co ostatecznie pokazuje jakie są jego możliwości skalowania.





Microsoft, Novell, Oracle, Adobe, Lotus, Nero, Lefthand, Trawers - Są to zastrzeżone znaki firmowe i towarowe
Dostępne oprogramowanie użytkowe dla systemu Linux
Dostępne oprogramowanie użytkowe dla systemu Linux

Wybrane oprogramowanie dostępne dla systemów Linuks

        System Linuks używa zupełnie innego typu oprogramowania niż konkurencyjne systemy operacyjne takie jak Windows. Systemy operacyjne narzucają niejako cały sposób budowania (rozkład i rodzaj bibliotek, rodzaj pliku wykonywalnego) i działania aplikacji (sposób odwoływania się do systemu i sprzętu), stąd nie ma możliwości uruchomienia bezpośrednio aplikacji napisanej dla Windows pod Linuksem oraz dla Linuks pod Windowsem.


Oprogramowanie dla stacji roboczej
        Oprogramowanie dla stacji roboczych było na początku piętą achillesową systemów Linuksowych, były bardzo duże braki w aplikacjach, a istniejące programy były niejako w fazie beta ( oferowały bardzo ubogą funkcjonalność, a ich stabilność pozostawiała wiele do życzenia). Jednak od kilku lat ta sytuacja zaczęła się radykalnie zmieniać. Na obecnym stadium rozwoju Linuks posiada już dość bogate oprogramowanie, które pozwala na pracę standardowemu użytkownikowi.


Oprogramowanie internetowe

        To dziś podstawowe oprogramowanie w komputerach, w jego skład wchodzi najczęściej przeglądarka internetowa i klient poczty elektronicznej. Dla Linuksa istnieje wiele rozwiązań tego typu, obecnie najpopularniejsi przedstawiciele tej klasy to przeglądarka Firefox i program pocztowy Evolution.


Firefox
        Firefox to bezpieczna i szybka przeglądarka internetowa tworzona w ramach otwartej licencji MPL (Publicznej Licencji Mozilli - licencja uznana przez FSF oraz OSI) przez Mozilla Fundation na bazie silnika Gecko. Przeglądarka oprócz platformy Linuksowej dostępna jest też dla systemów Windows, MacOS X, Solaris, OS/2, AIX, Haiku, FreeBSD (http://pl.wikipedia.org/wiki/Firefox oraz http://www.firerox.pl).


    Główne cechy programu to:
  • szybkość pracy (małe obciążenie zasobów systemowych oraz szybki silnik generujący strony WWW)
  • duże bezpieczeństwo (obsługa certyfikatów, w pełni otwarty kod)
  • zgodność ze standardami W3C (HTML, XHTML, CSS, CSS2, częściowo CSS3, JavaScript, MathML, SVG, XSLT, XPath. Obecnie trwają też pracę nad implementacją XForms i XInclude. Firefox zawiera też kilka rozwiązań zapewniających kompatybilne generowanie stron napisanych dla Internet Explorera.
  • obsługa języka XUL (opis interfejsu WEB)
  • obsługa wtyczek umożliwiających rozszerzenie przeglądarki o obsługę nowych formatów treści (Adobre Acrobat, Flash, QuickTime, RealPlayer, Java)
  • obsługa rozszerzeń umożliwiający łatwe dodawanie nowych funkcji do przeglądarki
  • obsługa przeglądania kilku stron w jednym oknie za pomocą kart
  • blokowanie okienek pop-up
  • zintegrowany interfejs wyszukiwarek internetowych
  • czytnik kanałów RSS

Obecnie szacuje się, że tej przeglądarki używa od 8 do 11% użytkowników Internetu


Evolution
        To program zawierający w sobie funkcjonalność klienta poczty oraz organizera (kalendarza, listy zadań, książkę adresową). Program został stworzony przez firmę Ximian, firma ta została przejęta po pewnym czasie przez firmę Novell, która obecnie kieruje rozwojem Evolution na zasadach GPL. Program z uwagi na swoje możliwości jest uważany za równorzędne rozwiązanie dla Microsoft Outlook.(http://www.novell.com/products/evolution, oraz http://en.wikipedia.org/wiki/Evolution)

    Główne cechy programu to:
  • obsługa wielu kont pocztowych
  • obsługa wirtualnych folderów (ułatwiających porządkowanie poczty według zadanych kryteriów)
  • wysokie bezpieczeństwo poprzez obsługę SSL, TLS, PGP oraz innych typów certyfikatów
  • obsługa vCard (czyli standard używanego do wymiany danych osobowych)
  • zgodność z LDAP
  • wsparcie dla urządzeń mobilnych typu palmtop
  • współpraca z iCalendar
  • integracja z innymi aplikacjami (np: komunikator Gaim, program do zarządzania projektem Planner)
  • filtr niechcianej poczty (spamu) wykorzystujący SpamAssassin
  • bliska zeru podatność na robaki i wirusy (aktualnie nie stwierdzono zarażeń Evolution)


        Program Evolution może zostać zintegrowanych z serwerami pracy grupowej GroupWise, Kolab oraz za pomocą dodatkowej wtyczki Novell Connector (lub w niektórych dystrybucjach Ximian Connector) współpracować z serwerami Microsoft Exchange Server. Istnieją też dodatkowe wtyczki do zapewnienia współpracy z innymi serwerami w tym OpenGroupware.org.


Oprogramowanie komunikacyjne

        Podstawą dzisiejszej komunikacji w Internecie oprócz poczty są komunikatory internetowe. W tej grupie oprogramowania dla Linuksa istnieje co najmniej kilkadziesiąt rozwiązań. Są to odpowiedniki oprogramowania dla Windows oraz inne alternatywne komunikatory. Poniżej zostały przedstawione cztery przykładowe komunikatory internetowe dla Linuks.


GAIM
        GAIM jest jednym z najpopularniejszych komunikatorów pod Linuksem. Jego najważniejszą cechą jest obsługa protokołów komunikacyjnych innych komunikatorów, co powoduje, że jest on uniwersalnym narzędziem komunikacyjnym. GAIM umożliwia komunikacje tekstową pomiędzy użytkownikami nawet w przypadku gdy łączy się z innymi komunikatorami, które obsługują rozmowy głosowe lub wideo rozmowy.

    GAIM obsługuje komunikacje z następującymi komunikatorami oraz serwerami:
  • AIM oraz ICQ ( przez protokół Oscar)
  • MSN Messager
  • Yahoo
  • IRC
  • Jabber
  • Gadu-Gadu
  • SILC
  • Novell GroupWise Messenger, Lotus Sametime, Zephyr networks.


Skype
        Dla Linuksa powstała też wersja komunikatora i telefonu voIP Skype. Niestety wersja dostępna pod Linuksem jest aktualnie mocno zapóźniona w stosunku do wersji dla Windows. Można ją porównać do wersji 1 dla Windows, przy czym aktualne wersje dla Windows to 3, stąd brak jest niektórych udogodnień a największą różnicą jest brak obsługi wideo konferencji.


Kadu
        Kadu jest wolną wersją znanego z Windows komunikatora Gadu-Gadu. Kadu obsługuje protokół Gadu-Gadu w wersji 6.1 i oferuje większość funkcji i możliwości dostępnych w oryginalnej wersji dla Windows oraz oferuje dodatkowe możliwości. Komunikator Kadu może zostać rozszerzony o moduły zwiększające jego możliwości oraz dodający nową funkcjonalność. Standardowa dystrybucja Kadu jest już wyposażona w kilkadziesiąt najpopularniejszych modułów umożliwiających np: rozmowy głosowe, wysyłanie SMS, szyfrowanie połączeń. Oprócz modułów standardowych na stronie projektu są też dostępne moduły tworzone przez użytkowników komunikatorów. Otwarte źródła pozwalają na tworzenie własnych modułów, przez co można zintegrować Kadu z aplikacją firmową lub wykorzystywanym serwerem pracy grupowej.
        Oprócz Kadu dla Linuksa istnieją jeszcze dwa zamienniki windowsowego Gad-Gadu - GNU Gadu oraz EKG. Jednak są one mniej rozwinięte niż projekt Kadu.


Tleenx
        Tleenx jest alternatywnym klientem komunikatora Tlen dla Windows. Jest to bardzo uproszczony komunikator który umożliwia jedynie podstawową komunikacje tekstową, bez rozmów głosowych i wideo konferencji. Opcje programu też są bardzo ograniczone, ograniczają się praktycznie jedynie do wyglądu aplikacji. Komunikator obsługuje też połączenia z siecią Jabber oraz Gadu-Gadu przez eksport na serwerze Jabbera.



Oprogramowanie biurowe
        Oprogramowanie biurowe to dziś przede wszystkim pakiet biurowy. Dla Linuksa istnieje wiele rozwiązań tego typu najbardziej popularnym jest OpenOffice. Szczególnie ważnym wydarzeniem było pojawienie się wersji 2.0, która poprawiła znacznie funkcjonalność pakietu oraz kompatybilność z innymi pakietami biurowymi jak MS Office. Oprócz OpenOffice dla Linuksa dostępne są jeszcze pakiety KOffice, GNOME Office (pakiety te zawierające tylko podstawowe funkcje) oraz komercyjny Star Office.
        Oprócz pakietów biurowych do oprogramowania biurowego możemy też zakwalifikować oprogramowanie do tworzenie schematów oraz diagramów, podręczne notatniki, aplikacje OCR, ułatwiające indeksowanie dokumentów i ich przeszukiwanie, itd. Poniżej zostały przedstawione podstawowe najczęściej wykorzystywane programy tego typu pod Linuksem


OpenOffice
        Jest obecnie najpopularniejszym pakietem biurowym dla systemu Linuks, bazującego na pakiecie StarOffice (ówczesna wersja 5.2) którego cześć kodu została uwolniona przez firmę Sun Microsystem. Jest on darmową alternatywą dla Microsoft Office, ale występuje też w wersjach komercyjnych( wyposażonych dodatkowo we wsparcie techniczne, profesjonalne szablony oraz dodatki). Obecna wersja pakietu to wersja 2 (2.0.3). Pakiet składa się z kliku programów, posiada on swój własny format zapisu, ale jednym z celów jego powstania była kompatybilność z plikami Microsoft Office, przez co zapewnia on możliwość importu oraz zapisu plików w formacie natywnym MS Office. Jednak 100% kompatybilności nie udało się jeszcze uzyskać z powodu zamkniętego formatu zapisu MS, przez co pliki zaimportowane do OpenOffice mogą nie być do końca poprawnie odwzorowane (http://openoffice.org oraz http://en.wikipedia.org/wiki/Openoffice).

W skład pakietu wchodzą następujące programy:

  • procesor tekstu Writer
  • arkusz kalkulacyjny Calc
  • program do tworzenia prezentacji Impress
  • program do tworzenia bez danych Base
  • Wizualny edytor HTML Web
  • edytor grafiki Draw
  • edytor wzorów matematycznych Math
  • rejestrator i edytor makr w języku StarOffice Basic



Najważniejsze cechy pakietu to:

  • intuicyjny interfejs użytkownika przypominający interfejs pakietu Microsoft Office
  • obsługa otwartego formatu XML OpenDocument - zgodnego z ISO/IEC 26300 (formaty ODT, ODS. ODP, ODG, ODF, ODB) mającego być alternatywą dla formatów właścicielskich jak np DOC Microsoftu, oraz ułatwiać interoperacyjność pomiędzy aplikacjami. Format ten uzyskał wsparcie firm informatycznych zrzeszonych w ODF ALLIANCE(m.in. IBM, Novell, Oracle, Google) oraz Uni Europejskiej.
  • eksport do formatu PDF
  • kompatybilność z plikami natywnymi Microsoft Office (DOC, XLS, PPT, RTF, PSW) oraz pakietu StarOffice
  • obsługa makr StarOffice Basic (oraz Visual Basic w OpenOffice 2 Novell Edition)
  • otwarty kod źródłowy
  • narzędzie do sieciowej instalacji pakietu

Oprócz wersji standardowej OpenOffice, istnieją też wersje przygotowywane przez różnych developerów komercyjne i dostarczane z komercyjnymi wersjami dystrybucji Linuksowych. Najlepszym przykładem jest tu OpenOffice Novell Edition, który ma być dostarczany razem z nową dystrybucją SLED 10 - oferuje on natywną obsługę makr w języku Visual Basic, co znacznie zwiększa jego kompatybilność z Microsoft Office.


StarOffice
        StarOffice to zamknięty komercyjny pakiet biurowy dostępny dla Linuksa, tworzony przez firmę Sun Microsystem. Powstał on na bazie pakietu biurowego firmy Star Division, która została przejęta przez Suna w 1999 roku. Na bazie StarOffice został utworzony nowy oddzielny otwarty projekt pakietu biurowego - OpenOffice. StarOffice w przeciwieństwie do OpenOffice posiada zintegrowane środowisko, integrujące ze sobą wszystkie elementy pakietu biurowego. W skład StarOffice wchodzą te same programy co w skład Openoffice, z tym że zawierają dodatkowo zamknięty kod firmy Sun. Oprócz standardowego oprogramowania w skład pakietu wchodzą dodatkowe narzędzia ułatwiające wdrażanie pakietu, wspomagające migracje dokumentów, makr, analizę dokumentów pod względem ryzyka związanego z migracją. StarOffice potrafi też lepiej odwzorować dokumenty stworzone w pakiecie Microsoft Office (http://www.sun.com/software/star/staroffice/index.jsp).


Dia
        Dia jest otwartym programem służącym do tworzenia schematów oraz diagramów pod Linuksem. Program ten posiada bardzo duże możliwości. Potrafi rysować diagramy m.in. zależności, UML, sieciowe, organizacyjne, prostych obwodów elektronicznych oraz wiele innych. Istnieje możliwość rozszerzenia bazy programu o nowe ikony i znaczniki, które potem możemy wykorzystać w tworzonych projektach.
        Dodatkowymi cechami programu są nielimitowany (skalowalny) obszar roboczy, możliwość drukowania bardzo dużych diagramów przez podział wydruku na wiele stron. Standardowo program zachowuje swoje dane w pliku XML oraz umożliwia eksport do takich formatów jak EPS, SVG, DXF, CGM, JPG, PGP oraz innych (http://pl.wikipedia.org/wiki/Dia_%28program%29).


Beagle
        Beagle to bardzo ciekawe rozwiązanie zawierające w sobie robota indeksującego, oraz uniwersalne narzędzie wyszukujące informacje zawarte w plikach, niezależnie do ich miejsca pochodzenia i rodzaju danych. Aplikacja jest jeszcze w fazie rozwojowej ale jej obecnie stabilne wersje nadają się już do użytku i wchodzą w skłąd dystrybucji Linuksowych. Dzięki tej aplikacji w łatwy sposób możemy zlokalizować poszukiwane przez nas dane na dysku. w przeciwieństwie do zwykłej wyszukiwarki plików, Beagle indeksuje dodatkowo zawartości plików przez co może sprawdzać czy wyszukiwany przez nas ciąg znaków występuje w nazwie pliku oraz jego zawartości.

Beagle aktualnie potrafi indeksować:

  • pliki znajdujące się na systemie plików
  • wiadomości pocztowe z programów Evolution (oraz dane z kalendarza oraz książki adresowej), Thunderbird(RSS, news, książka adresowa), KMail
  • rozmowy przeprowadzone w komunikatorach internetowych Gaim i Kopete, logi IRC
  • strony internetowe będące w historii przeglądarek - Firefox, Epiphany, Konqueror
  • dane z czytników RSS - Blam, Labrea, Akregator
  • notatki użytkownika wykonane programem Tomboy
  • pliki dokumentów OpenOffice (Sxx oraz ODx), MS Office (DOC, XLS, PPT), AbiWord (ABW) oraz plik RTF i PDF.
  • pliki tekstowe, pliki typu X/HTML, kody źródłowe, pliki dokumentacji, pomocy (Windows Help files xhm)
  • pliki zdjęć - jpg,bmp,tiff,gif, oraz bazy zindeksowanych zdjęć za pomocą programów F-Spot oraz Digikam
  • pliki audio - mp3, ogg, flac
  • pliki wideo - mpeg, adf, wmv, mng, mp4, quicktime oraz inne formaty obsługiwane przez mplayer
  • pliki startowe programów (Linuksowe odpowiedniki plików EXE)
  • archiwa Linuksowe oraz paczki RPM
  • pliki XSLT (Na podstawie danych ze strony projektu - http://beagle-project.org/)


Tomboy
        Tomboy to prosty program służący do szybkiego tworzenia notatek. Notowanie dokonuje się na tzw. karteczkach, aplikacja umożliwia proste możliwości formatowania tekstu. Wszystkie utworzone w ten sposób notatki są przechowywane w bazie programu. Tak zgromadzone dane można przeszukiwać za pomocą wbudowanej w program wyszukiwarki, lub za pomocą uniwersalnej wyszukiwarki Beagle. Mimo swej prostoty program okazuje się być bardzo przydatnym podczas pracy.


OCR
        Jeżeli chcemy używać OCR pod Linuksem najlepszym sposobem jest użycie do tego aplikacji Windows za pomocą WINE. Z informacji jakie udało się uzyskać pod WINE udaje się uruchomić np : FineReader 5.0 Sprint , 4.0 oraz 8.0 .Niestety programy te działają nie do końca efektywnie, udaje się w nich przeanalizować tekst, ale użycie niektórych opcji powoduje dziwne zachowanie lub zawieszenie się programu. Poza tym czas rozpoznawania może być kilkakrotnie dłuższy pod Linuksem niż w natywnym środowisku.
        W ostatnim czasie firma ABBYY udostępniła dla Linuksa FineReader Engine 6.0 for Linux - narzędzie programistyczne umożliwiające wzbogacenie aplikacji Linuksowych o funkcje rozpoznawania tekstu. Można liczyć, że za jakiś czas pojawią się gotowe narzędzia wykorzystujące ten silnik.


Odtwarzacze multimedialne
        Obecnie w Linuksie nie ma problemów z odtwarzaniem multimediów, istnieje szereg programów które pozwalają na odtwarzanie materiałów wideo oraz audio. Nawet w formatach typowo Windowsowych jak WMA czy WMV. Poniżej zostały zaprezentowane trzy najbardziej popularne programy:


Mplayer
        Mplayer to wolny odtwarzacz plików wideo. Jest to obecnie najbardziej rozwinięty, oraz najczęściej stosowany odtwarzacz pod Linuksem. Oferuje on bardzo duże możliwości 3 rodzaje wejść (plik, potok, sieć), system filtrów obrazu, obsługę napisów do filmów oraz mechanizmy jak gubienie klatek, który pozwala na odtwarzanie filmów w formacie np: divx lub xvid na bardzo słabych maszynach z pewnymi startami w obrazie. Mplayer posiada następujące kodeki obrazu i dźwięku które pozwalają mu na odtworzenie praktycznie każdego dostępnego filmu.

Kodeki obrazu:

  • MPEG-1 (VCD) , MPEG-2 (SVCD/DVD/DVB)
  • MPEG-4, DivX, OpenDivX (DivX4), DivX 5 (Pro), XviD
  • Windows Media Video 7/8/9 (WMV1/2/3)
  • RealVideo 1.0, 2.0 (G2), RealVideo 3.0 (RP8), 4.0 (RP9)
  • Sorenson v1/v3 (SVQ1/SVQ3), Cinepak, RPZA i inne kodeki QuickTime
  • DV video
  • 3ivx
  • Intel Indeo3 (3.1, 3.2)
  • Intel Indeo 4.1 i 5.0 (poprzez biblioteki *.dll lub kodeki XAnim)
  • VIVO 1.0, 2.0, I263 i inne warianty H.263(+) (poprzez biblioteki *.dll)
  • MJPEG, AVID, VCR2, ASV2 i inne formaty sprzętowe
  • FLI/FLC, HuffYUV



Kodeki audio:

  • MPEG warstwy 1, 2, i 3 (MP3)
  • AC3/A52 (Dolby Digital)
  • AAC (strumień dźwiękowy MPEG4)
  • WMA (DivX Audio) v1, v2, WMA 9 (WMAv3)
  • RealAudio: COOK, SIPRO, ATRAC3, RealAudio: DNET
  • QuickTime: Qclp, Q-Design QDMC/QDM2, MACE 3/6
  • Ogg Vorbis
  • VIVO (g723, Vivo Siren)
  • alaw/ulaw, (ms)gsm, pcm, *adpcm (http://pl.wikipedia.org/wiki/Mplayer)


Kaffeine
        Jest bardzo popularnym odtwarzaczem multimedialnym wchodzącym w skład środowiska graficznego KDE. Program działa w oparciu o silnik Xine, czyli wymaga wcześniejszej instalacji silnika bądź odtwarzacza Xine Player w Linuksie. Program posiada duże możliwości konfiguracyjne jednak liczba odtwarzanych rodzajów multimediów w wersji standardowej jest ograniczona. Jedynym sposobem zwiększenia jego możliwości jest doinstalowanie dodatkowych kodeków, wtedy lista odtwarzanych przez niego formatów jest zbliżona do Mplayera.


Helix Player
        Helix Player to otwarty odpowiednik zamkniętego windowsowego odtwarzacza multimedialnego Real Player firmy RealNetworks. Przy czym zamknięta wersja Real Player dla Linuksa również istnieje. Helix Player posiada szereg dodatkowych możliwości jak: nagrywanie płyt audio, wsparcie dla przenośnych odtwarzaczy multimedialnych takich jak IPod. Na bazie silnika Helix w Linuksie działają takie odtwarzacze multimedialne jak Amarok oraz Banshee. Ten ostatni będzie obecnie domyślnym odtwarzaczem muzyki w nowych systemach SUSE firmy Novell.

    Helix Player obsługuje następujące typy plików i protokołów:
  • Theora, Vorbis, Ogg, Basic SMIL 2.0, H263, RealPix, playlisty w formatach RAM i RPM,RTSP streaming z RTP, HTTP streaming, RealText, RealEvents, nie skompresowane pliki audio (wav, au, aiff)
    Helix Player wspiera następujące typy mediów:
  • RealAudio, RealVideo, mp3, mp4 (tylko niezabezpieczone ACC) , Flash 4 (https://player.helixcommunity.org/2005/help/playerfaq.html)


Oprogramowanie dla firm

        Obecnie dla Linuksa istnieje wiele programów typu FK, CRM, EPR itd, które swą funkcjonalnością bez problemu dorównują oprogramowaniu dla Windows. W przypadku tej grupy oprogramowania, brano pod uwagę wyłącznie oprogramowanie polskie, oraz posiadające polskie wersje lokalizacyjne. Z powodu, iż jedynie takie oprogramowanie jest przystosowane do specyficznych warunków pracy polskich przedsiębiorstw a ich funkcjonalność spełnia wymagania prawne Polski oraz Unii Europejskiej. Poniżej zostały przedstawione najpopularniejsze zintegrowane pakiety oraz programy dla firm dostępne pod Linuksem.


Lefthand
        Produkty firmy Lefthand są jednymi z pierwszych jakie pojawiły się dla Linuksa. Przeszły z nim bardzo długą drogę i z początku toporne aplikacje, zamieniły się w pełni funkcjonalne i przyjazne użytkownikowi programy. Obecnie Lefthand oferuje dla firm następujące produkty Mała Księgowość, Pełna Księgowość, CRM, Środki Trwałe, Lista obecności. Programy te adresowane są do małych oraz średniej wielkości podmiotów gospodarczych. Produkty te pod wszelkimi względami nie odbiegają od produktów tej samej klasy dla platformy Windows (Opis pakietu Lefthand oraz poszczególnych jego modułów na podstawie danych producenta zawartych na stronie http://www.lefthand.com.pl/).

    Programy te cechuje:
  • Architektura klient/serwer - możliwość pracy w sieci i przez Internet
  • Wieloplatformowość - istnieją wersje programów dla Windows oraz Linuks, przez co program idealnie nadaje się do środowisk heterogenicznych, gdzie klienci pracują na różnych platformach
  • Zintegrowanie - wszystkie produkty są nie jako modułami, działają w ramach wspólnego systemu Lefthand, korzystając z tej samej bazy danych
  • Bezpieczeństwo - rozbudowany system kontroli dostępu


Lefthand Księgowość
        Lefthand Księgowość występuje w dwóch wersjach - Mała i Pełna. Programy te różnią się od siebie funkcjonalnością, która została ograniczona w przypadku wersji - Mała. Z uwagi, iż oba programy pracują na tej samej bazie, powstają pewne cechy skalowalności w postaci możliwości bezproblemowej zmiany wersji oprogramowania, bez dokonywania migracji w bazie. Poniżej znajduje się porównanie funkcjonalności obu wersji systemu.

Porównanie funkcjonalności pakietu LeftHand Pełna Księgowość z Mała Księgowość
Nazwa funkcjonalności LeftHand Pełna Księgowość LeftHand Mała Księgowość
Pełne księgi handlowe
X
-
Książka przychodów i rozchodów
-
X
Rejestracja dokumentów księgowych
X
X
Plan kont
X
X
Schematy automatycznych dekretacji
X
-
Rozrachunki i rozliczenia
X
X
Obsługa płatności za dokumenty
X
X
Kadry
X
-
Płace
X
-
Umowy
X
-
Listy płac
X
-
Kasa i Bank
X
-
PolCard i AllPay
X
-
Obsługa faktur sprzedażowych
X
X
Obsługa faktur zakupowych
X
X
Zamówienia na towary i usługi
X
X
Kartoteka towarów i usług
X
X
Remanenty
X
X
Obsługa magazynu i dokumentów magazynowych
X
X
Analiza zakupów i sprzedaży towarów
X
X
Moduł CRM
X
X
Ewidencja środków trwałych
X
X
Obsługa rejestrów i księgi VAT
X
X
Deklaracje podatkowe
X
X
Raporty księgowe
X
-
Raporty dla rozrachunków
X
X
Analiza zobowiązań i należności
X
-
Analiza sprzedaży VAT z podziałem na waluty
X
X
Walutowe faktury sprzedażowe i zakupowe
X
X
Wystawianie rachunków
X
X
Paragony fiskalne
X
X
Obsługa drukarek fiskalnych i czytników kodów kreskowych
X
X
Analiza stopnia rozliczenia rozrachunków faktur sprzedażowych
X
-
Analiza stopnia rozliczenia rozrachunków faktur zakupowych
X
-
e-Faktura
X
X
Źródło: Tablica pochodzi ze strony producenta oprogramowania - http://www.lefthand.com.pl/


        Oprogramowanie dostępne jest w wersji komercyjnej, która wymaga uiszczenia opłaty licencyjnej oraz wersji darmowej, która przed uruchomieniem wymaga obejrzenia reklam ( czas 1 - 2 minuty).


Lefthand CRM
        Lefthand CRM to system do zarządzania relacjami z klientem. System działa jako oddzielny program ale może być zintegrowany z systemem Lefthand Mała oraz Pełna Księgowość.

    System oferuje następujące funkcjonalności:
  • Rozbudowane centrum wiedzy o kontrahentach (firmach i osobach reprezentujących firmy)
  • Rozbudowany system raportowania o dużych możliwościach konfiguracji
  • System przechowuje pełną historię kontaktów oraz działań firmy
  • Moduł kampanii - zapewniający możliwość wyboru firm do nowych kampanii handlowych. Moduł ten oferuje bardzo duże możliwości administracji przeprowadzanym kampaniami jak system statusów, grupowanie, duplikowanie, scalanie.
  • System zawiera zintegrowany moduł poczty elektronicznej ułatwiający kontakty z klientem przez integracje z całym systemem CRM

Oprogramowanie dostępne jest w wersji komercyjnej, która wymaga uiszczenia opłaty licencyjnej oraz wersji darmowej, która przed uruchomieniem wymaga obejrzenia reklam ( czas 1 - 2 minuty).


Lefthand Środki Trwałe
        Lefthand Środki jest pakietem służącym do zarządzania środkami trwałymi i wartościami niematerialnymi w firmie. Program jest w pełni integrowalny z Lefthand Mała i Pełna Księgowość.

    Podstawowe funkcje systemu to:
  • Kompleksowa ewidencja środków trwałych
  • Możliwość klasyfikacji środków trwałych
  • Definiowanie dowolnych planów amortyzacji (jednorazowa, liniowa, degresywna itp.)
  • Amortyzacja bilansowa i podatkowa
  • Możliwość likwidacji środka trwałego, blokowania i odblokowywania okresu amortyzacji, duplikowanie środka trwałego, możliwość wskazywania części składowych środka trwałego
  • Rozbudowany zbiór dostępnych raportów dla środków trwałych

Oprogramowanie dostępne jest w wersji komercyjnej, która wymaga uiszczenia opłaty licencyjnej oraz wersji darmowej, która przed uruchomieniem wymaga obejrzenia reklam ( czas 1 - 2 minuty).


Lefthand Lista Obecności
        LeftHand Lista Obecności jest pakietem oprogramowania służącym do automatycznego kontrolowania i analizowania czasu pracy w firmie. W skład pakietu wchodzą dwa programy administrator oraz klient. Klient jest instalowany na komputerze pracownika, rejestruje on czas jego pracy a zebrane dane przesyła do administratora. Administrator odpowiada za zbieranie danych od klientów a następnie na ich podstawie potrafi generować raporty.


TRAWERS
        TRAWERS to zintegrowany komercyjny pakiet oprogramowania klasy ERP, przeznaczony do wspomagania obsługi przedsiębiorstwa. Program jest dostarczany wraz z pełnym kodem źródłowym, co umożliwia bezproblemowe dostosowanie go do własnych potrzeb, czy też na dokonanie audytu. W skład pakietu wchodzi kilkadziesiąt elementów (modułów).

    Podstawowe funkcjonalności oferowane przez pakiet to:
  • sprzedaż i rozrachunki z klientami
  • zaopatrzenie i rozrachunki z dostawcami
  • gospodarka magazynowa
  • płace i kadry
  • księgowość i finanse
  • produkcję i logistykę
  • praca grupowa
  • sprawozdawczość

        Oprogramowanie TRAWERS działa w architekturze klient - serwer. Wszystkie operacje obliczeniowe, przetwarzanie operacji wykonywane są na serwerze pakietu TRAWERS. Klienci pracują za pomocą tzw. Terminali, które służą tylko do wprowadzania danych i otrzymywania wyników, przez co można zastosować do tego celu słabsze komputery. Oprogramowanie klienckie dla systemu TRAWERS są dostępne dla systemu Linuks, Windows oraz DOS, co pozwala na używanie systemu w środowiskach mieszanych (http://trawers.tres.pl/).


Płatnik
        Użytkownicy systemów Windows mają możliwość przesyłania drogą elektroniczną dokumenty do ZUS za pośrednictwem bezpłatnego programu Płatnik. Niestety program ten nie jest dostępny dla systemu Linuks, a jego kod źródłowy oraz protokół komunikacyjny, który wykorzystuje są chronione przez ZUS oraz producenta programu firmę Prokom. Aktualnie jedynym sposobem używania Płatnika pod Linuksem jest wykorzystanie do tego wolnej implementacji WinAPI o nazwie WINE. Tym sposobem możemy zainstalować i wykorzystywać program z drobnymi problemami, które nie wpływają jednak na pracę samego programu. Dokładny opis sposobu uruchomienia Płatnika pod WINE znaleźć można na stronie projektu Janosik który ma na celu stworzenie wolnej i otwartej wersji Płatnika - http://www.janosik.net/ wine.html. Sam projekt Janosik jest rozwijany od 2001 roku i ciągle znajduje się w fazie rozwoju.
        Według danych z Rzeczypospolitej z 15 kwietnia 2006, od lipca 2007 zniknie monopol dla programu Płatnik, co umożliwi powstanie alternatywnych wersji programu również dla systemu Linuks.


Oprogramowanie graficzne

        Dla Linuksa istnieje wiele programów graficznych, lecz w większości ich poziom funkcjonalności jest na poziomie zbliżonym do programu MS Paint. Jednak w tych programach znajduje się też kilka poważnych pozycji, które oferują bardzo duże możliwości i funkcjonalność porównywalne z drogimi komercyjnymi programami dla Windows. Poniżej zostały omówione dwa rozwiązania - oprogramowanie do obróbki grafiki rastrowej Gimp oraz do wektorowej Inkscape.


Gimp
        Gimp (GNU Image Manipulation Program) jest pakietem graficznym służacym do obróbki grafiki rastrowej opracowany w ramach projektu GNU. Obecnie program jest bardzo zaawansowanym narzędziem, porównywalnym funkcjonalnością z Paint Shop Pro lub Photoshop (http://en.wikipedia.org/wiki/GIMP).

    Przykładowe możliwości GIMPA:
  • 48 standardowych pędzli, oraz dodatkowe narzędzia do tworzenia nowych (możliwość użycia w trybie twardym , miękkim, oraz z różnymi stopniami przenikania)
  • Paleta RGB, HSVm CMYK, obsługa szesnastkowych kodów używanych w HTML
  • Obsługa warstw
  • Obsługa przeźroczystości obiektów
  • Obsługa języka makr
  • Około 150 filtrów i efektów graficznych
    Gimp odczytuje oraz zapisuje następujące formaty graficzne:
  • GIMP XCF, format domyślny (.xcf, lub skompresowany .xcf.gz lub .xcf.bz2)
  • Autodesk flic animations (.fli)
  • DICOM (.dcm lub .dicom)
  • PostScript documents (.ps, .ps.gz oraz .eps)
  • FITS astronomical images (.fits, lub .fit)
  • Scalable vector graphics for exporting paths (.svg)
  • Microsoft Windows icon (.ico)
  • Microsoft Uncompressed AVI Video (.avi)
  • Windows bitmap (.bmp)
  • Paintshop Pro image (.psp lub .tub)
  • Adobe PhotoShop Documents (.psd, .pdd)
  • PNM image (.pnm, .ppm, .pgm, oraz .pbm)
  • Compuserve Graphics Interchange Format - obraz i animacje (.gif)
  • Joint Photographic Experts Group Images (.jpeg, .jpg, lub .jpe)
  • Portable Network Graphics (.png)
  • Tagged Image File Format (.tiff lub .tif)
  • TARGA (.tga)
  • X bitmap image (.xbm, .icon, .bitmap, .xpm, .xwd)
  • Zsoft PCX (.pcx)
    GIMP potrafi otwierać następujące formaty ale bez możliwości zapisu:
  • Adobe Portable Document Format files (.pdf)
  • Raw image formats (many extensions)
    GIMP potrafi zapisać w następujących formatach ale bez możliwości odczytu:
  • pliki html , ASCII Art
  • pliki źródłowe języka C (w postaci tablicy)
  • .mng


Inkscape
        Inkscape to bezpłatny otwarty program do obróbki grafiki komputerowej. Można porównać go do popularnego programu Corel Draw znanego z systemu Windows. Program posiada podobny interfejs do Corel Draw oraz zbliżone możliwości jednak nie potrafi on obsłużyć formatu CDR używanego przez Corela co jest pewnym minusem (http://en.wikipedia.org/wiki/Inkscape).

    Podstawowe możliwości Inkscape:
  • zestaw narzędzi do rysowania (ołówek, pióro, kaligraf)
  • zestaw figur (prostokąt, elipsa, wielokąt, gwiazda, spirala)
  • narzędzie do klonowania obiektów
  • narzędzia do wstawiania tekstu z możliwościami formatowania
  • możliwość wstawiania rastrowych obrazów do projektu
  • obsługa warstw
  • obsługa masek
  • możliwość tworzenia, grupowania i rozgrupowania obiektów
    Formaty plików które potrafi odczytać Inkscape:
  • GGR, SVG, ANI, BMP, GIF, ICO, JPEG. PNG, PNM, RAS, TGA, TIFF, WBMP, XPB, XPM,
    Formaty, w których Inkscape potrafi zapisywać grafikę:
  • SVG Inkscape, standardowy SVG (również wersje skompresowane SVG)
  • AI (Adobe Illustrator)
  • PostScript PS , EPS
  • Latex TEX (z obsługą makr)
  • ODG
  • POV
  • PDF
  • DXF
  • PNG


Oprogramowanie do zdalnego dostępu

        W wielu przypadkach, na stacjach roboczych jest wymóg dostarczenia aplikacji z innej platformy, lub zapewnienia użytkownikowi dostępu do zdalnego systemu komputerowego w celu wykonania pewnych zadań. System Linuks potrafi praktycznie współpracować z każdym obecnie dostępnym serwerem usług terminalowych, poniżej opisano w skrócie aplikacje służące do tego celu. W przypadku wielu dystrybucji klasy Enterprise, wchodzą one bezpośrednio w skład dystrybucji systemu.

  • rdesktop, jest otwartym klientem protokołu rdp umożliwiającym współpracę z usługami terminalowymi windows na serwerach windows nt terminal server oraz windows 2000/2003 server. w oparciu o rdesktop powstało wiele programów, istnieje też wiele różnych nakładek na rdesktop, które integrują go bardziej ze środowiskiem jak np: krdesktop w środowisku kde
  • Citrix ICA - klient umożliwiający współpracę z serwerami aplikacji Citrix.
  • FreeNX - Klient technologii NX, umożliwiający zdalną prace z wykorzystaniem istniejącego protokołu X11, który zostaje w optymalny sposób skompresowany.
  • Klient VNC - klient serwerów VNC.
  • Klient Telnet / SSH - standardowo Linuksy zawierają też klienta usług Telnet spotykanej dziś głównie na serwerach Windows, oraz usługi SSH wykorzystywanej na systemach Uniksopodobnych (Linux, Unix, BSD)


Oprogramowanie typu antywirus i firewall
        W Linuksie aktualnie nie występuje problem programów typu wirusy, robaki, trojany, spyware. Stąd oprogramowanie tego typu nie jest domyślnie instalowane na stacjach roboczych i rzadko kiedy można spotkać Linuksa wyposażonego w antywirus. Oprogramowanie antywirusowe dla Linuksa istnieje ale obecnie celem jego działania i zastosowania jest wyszukiwanie wrogiego oprogramowania na serwerach plików SAMBA dla Windows oraz w poczcie użytkowników na serwerach pocztowych.
Co do oprogramowania typu firewall obecnie najczęściej w Linuksie wykorzystuje się do tego iptables (w starszych wersjach używano ipchains oraz ipfwd). Iptables to bardzo rozbudowany filtr pakietów mogący działać w roli firewalla jak i routera. Dodatkowo można go rozszerzać za pomocą rozszerzeń z projektu patch-o-matic-ng, które znacznie zwiększają jego możliwości.


Lista zamienników oprogramowania typu desktop dla systemu Linuksa
        Brak możliwości uruchomienia niektórych obecnie stosowanych programów pochodzących z systemu Windows, bezpośrednio w środowisku Linuksowym wymaga znalezienia zamienników danego typu oprogramowania. Poniżej znajduje się przykładowa lista zamienników dla oprogramowania desktop.

Lista zamienników oprogramowania Windows typu desktop
Rodzaj oprogramowania Oprogramowanie dla Windows
Oprogramowanie dla Linux
Oprogramowanie darmowe Oprogramowanie komercyjne
Przeglądarka internetowa
  • Internet Explorer*
  • Firefox
  • Opera*
  • Netscape*
  • Firefox
  • Opera*
  • Konqueror
  • Epiphany
 
Program pocztowy
  • Outlook Express*
  • MS Office Outlook*
  • Mozilla Thunderbird
  • Evolution
  • Mozilla Thunderbird
  • KMail
 
Pakiet biurowy
  • MS Office*
  • OpenOffice
  • SUN StarOffice*
  • OpenOffice
  • KOffice
  • GNOME Office
  • SUN StarOffice*
  • OpenOffice
Oprogramowanie do tworzenia diagramów
  • MS Visio*
  • Dia
  • Dia
  • Kivio
  • KChart
 
Zarządzanie projektem MS Project* Planner  
Oprogramowanie finansowo-księgowe
  • Lefthand*
  • Invoicer*
  • Lefthand*
  • Invoicer*
  • QFaktury*
  • RS-Anakonda
  • Lefthand*
  • Sambi*
  • Trawers*
  • SOS*
  • HansaWorld FirstOffice*
Oprogramowanie klasy ERP/ CRM
  • Lefthand*
  • Microsoft Dynamics CRM*
  • Lefthand*
  • FreeCRM
  • Lefthand*
  • HansaWorld Enterprise/Express*
Oprogramowanie do obróbki grafiki rastrowej
  • Adobe Photoshop*
  • Paint Shop Pro*
  • Pixel image editor*
  • Gimp
  • Corel PhotoPaint*
  • Gimp
  • Pixel image editor*
  • ImageMagick
 
Oprogramowanie do obróbki grafiki wektorowej
  • Corel Draw*
  • Adobe Illustrator*
  • OpenOffice Draw*
  • Inkscape
  • xfig
  • OpenOffice Draw*
 
Menedżer plików
  • Windows Explorer*
  • Total Commander*
  • Nautilus
  • Konqueror
  • Krusader
  • Linux Commander
  • Tux Commander
 
Programy archiwizujące
  • WinZIP*
  • WinRAR*
  • Ark
  • FileRoller
  • KArchiver
 
Przeglądarki plików PDF
  • Adobe Acrobat*
  • Adobe Acrobat*
  • xpdf
 
Odtwarzacze treści multimedialnych
  • Windows Media Player*
  • Winamp*
  • Real Media Player*
  • XMMS
  • Noatun
  • Rhythmbox
  • Real Media Player*
  • MPlayer
  • Xine
  • Banshee
  • Totem
 
Konferencje audio / wideo
  • NetMeeting*
  • GnomeMeeting
 
Komunikator internetowy
  • Tlen*
  • GG*
  • ICQ*
  • Skype*
  • Tleenx
  • Kadu
  • GNU Gadu
  • EKG
  • Gaim
  • Skype*
 
Oprogramowanie do nagrywania CD/DVD
  • Nero Burning ROM*
  • EasyCD Creator*
  • CDRWin*
  • K3B
  • Gnome Toaster
  • X-CD-Roast
  • Nero Burning ROM*
Oprogramowanie współpracujące z faxem
  • WinFax*
  • HylaFAX
  • Efax\Efax-GTK
  • Fax2Send*
  • Esker VSI-FAX*
Oprogramowanie współpracujące z skanerem
  • Dostarczone przez producenta sprzętu*
  • xsane
  • VueScan*
Oprogramowanie do rozpoznawania tekstu OCR
  • ABBY FineReader
  • Recognita
  • GOCR
  • OCR Shop*
Oprogramowanie typu firewall
  • Norton Internet Security*
  • Kerio Firewall*
  • ZoneAlarm*
  • Iptables
 
Oprogramowanie antywirusowe
  • Norton Antvirus*
  • Panda Antivirus*
  • Kaspersky Antivirus*
  • Avast*
  • MKSvir*
  • F-Prot*
  • Panda Antivirus for Linux*
  • BitDefender Linux Edition*
 
Szyfrowane systemy plików
  • Dostarczony razem z Windows - EFS*
  • PGP-Disk*
  • Loop-AES
  • BestCrypt for Linux
 
Oprogramowanie kryptograficzne
  • PGP*
  • GnuPG
  • PGP*
ERP (Enterprise Resource Planning) - oprogramowanie biznesowe służące do planowania optymalnego wykorzystania zasobów przedsiębiorstwa
CRM (Customer Relationship Management) - system służący do zarządzania relacjami z klientem.
*- oprogramowanie o zamkniętym kodzie źródłowym

Źródło : na podstawie własnych danych oraz listy zamienników oprogramowania znajdującej się na stronie http://www.rwo.pl/zamienniki.html
        Powyższa tabela została przygotowana pod kontem podstawowego oprogramowania używanego w firmie., dlatego nie obejmuje ona wszystkich możliwych typów oprogramowania. Przy tworzeniu tej listy wzięto pod uwagę możliwość występowania wersji Linuksowej danego oprogramowania występującego pod Windows oraz oznaczono rodzaj kodu oprogramowania ( zamknięte lub otwarte źródła ) . Pełną listę oprogramowania można znaleźć na stronie "Ruchu na rzecz wolnego oprogramowania" pod adresem http://www.rwo.pl/zamienniki.html.






Mocrsoft, Novell, Oracle, Adobe, Lotus, Nero, Lefthand, Sun, Trawers - Są to zastrzeżone znaki firmowe i towarowe
Dostępne oprogramowanie serwerowe dla systemu Linux
Dostępne oprogramowanie serwerowe dla systemu Linux

Oprogramowanie dla serwera 
        Linux niewątpliwie najlepiej czuje się na serwerach jest bardzo wydajną i stabilną platformą, stąd cieszy się dużym powodzeniem wśród twórców oprogramowania serwerowego. Obecnie istnieje bardzo pokaźny zbiór oprogramowania serwerowego na tę platformę. Praktycznie w każdej kategorii istnieją dla Linuksa serwerowe rozwiązania darmowe oraz komercyjne. Poniżej zostały omówione najpopularniejsze rozwiązania oprogramowania serwerowego dla Linuksa w poszczególnych kategoriach.


Serwer plików 
        Systemy Linuksowe w zależności od dystrybucji umożliwiają następujące sposoby na udostępnianie i współdzielenia plików w sieci:



NFS ( Network File System ) jest sieciowym systemem plików Uniksa / Linuksa. System ten został opracowany przez firmę SUN Microsystem i jest najbardziej obecnie rozpowszechniony. Usługa NFS jest oparta o protokół UDP choć w niektórych wersjach istnieje możliwość wykorzystania protokołu TCP.
        Największą zaletą systemu NFS jest możliwość udostępniania zdalnego systemu plików i korzystanie z niego tak jak by się znajdował bezpośrednio na lokalnym komputerze. Idealne integruje się go z lokalnym systemem plików, pozwalając na używanie aplikacji zlokalizowanych na zdalnych serwerach. Jest to szczególną zaletą w stosunku do konkurencyjnego rozwiązania Microsoftu, Windows Network, które nie zawsze umożliwia korzystania ze zdalnych aplikacji. Usługa NFS umożliwia udostępnianie plików w sieci systemom Unix, OS/2, DOS oraz Windows, jednak w przypadku niektórych systemów wymagane jest dodatkowe oprogramowanie do współpracy.
        NFS też idealnie nadaje się do udostępniania w sieci katalogów domowych użytkowników, co umożliwia tworzenie mobilnych profili jak w przypadku systemów Windows.

Aktualna Wersja NFS 3.0 oferuje:

  • obsługę 64-bitowego systemu plików, czyli umożliwia obsługę plików większych niż 4 GB
  • obsługę asynchronicznego zapisu na serwerze, co znacznie zwiększa wydajność
  • dodatkowe atrybuty plików


Samba jest pakietem oprogramowania na licencji GNU, umożliwiającym pełnienie funkcji m.in. serwera plików dla systemów Windows przez systemy Linuks. Oprócz funkcji serwera, samba potrafi działać też jako klient sieci. Samba wykorzystuje do komunikacji protokół SMB (Server Message Block), a jako protokół transportu wykorzystuje TCP/IP. W przypadku systemów Windowsowych, starsze wersje potrafiły do transportu wykorzystywać protokół NetBEUI i IPX, ale w obecnych wersjach stosuje się również TCP/IP. Co zapewnia kompatybilność z sambą.
        Największą zaletą samby jest to, iż udało jej się przerosnąć oryginał Microsoftu. Według wielu testów przeprowadzonych przez różne organizacje, samba okazuje się o wiele wydajniejsza od systemów Microsoftu. Potrafi ona obsłużyć nawet do 2 razy większą liczbę użytkowników przy tej samej prędkości transmisji co Windows. Wszystko to czyni z samby idealne rozwiązanie do udostępniania zasobów dla stacji Windowsowych jak i Linuksowych.


Netatalk zapewnia usługi serwera plików dla systemów Macintosh OS X oraz OS 9 firmy Apple. Netatalk jest otwartą implementacją AppleTalk.


FTP jest najprostszym sposobem udostępniania plików w systemach Linuksowych. W Linuksie może być ona realizowana przez wiele implementacji serwera, najpopularniejsze obecnie stosowane serwery to vsftpd(Very sesure ftpd) oraz proftpd.


Serwer wydruku 
        Obecnie systemy Linuksowe wykorzystują najczęściej do druku system CUPS (Common Unix Printing System). Jest to obecnie najlepszy i najprostszy sposób na wykonywanie wydruków pod Linuksem. Poprzednim wykorzystywanym bardzo powszechnie systemem był LPD (Line Print Daemon). Program ten pochodził z lat 70, jego użycie było bardzo skomplikowane, a system znacznie odstawał od obecnych wymagań i możliwości drukarek.
        CUPS jest nowoczesnym i uniwersalnym systemem druku dla systemów uniksowych. Oferuje on znane z innych systemów ( Windows, MacOS) możliwości konfiguracji i zarządzania wydrukiem takie jak ( ustawienia rozmiaru papieru, odcieni kolorów i szarości, druku dwustronnego, orientacji papieru). Poprzedni system LPD był pozbawiony tych z pozoru banalnych możliwości. CUPS umożliwia druk lokalny jak i wydruki w sieci. Usługi takie jak samba, netatalk wykorzystują CUPS oferując systemom firmy Microsoft oraz Apple usługi serwera wydruków. Dodatkową bardzo ważną cechą CUPSa jest możliwość drukowania z użyciem protokołu IPP (Internet Printing Protocol), co umożliwia wykonywanie wydruków przez Internet. CUPS może działać w dwóch trybach jako serwer lub jako klient w zależności od wybranego sterownika interfejsu.
        W zależności od dystrybucji Linuksa, jej producent zazwyczaj dostarcza graficzne narzędzia do konfiguracji kolejek wydruków i zarządzania nimi co znacznie ułatwia pracę. Przykładowo w dystrybucji NLD9, konfiguracja CUPSA realizowana jest przez odpowiedni moduł YAST. Standardowo CUPSem można zarządzać za pomocą webpanelu na porcie 631 dzięki wbudowaniu w CUPSa mini serwera WWW. Z poziomu panelu WWW CUPS oferuje dostęp do większości potrzebnych opcji administracyjnych takich jak konfiguracja drukarek, zarządzanie kolejkami, zadaniami druku.
        Ważną sprawą z punktu widzenia tworzenia serwerów wydruków na Linuksie jest kwestia obsługi drukarek. Niestety nie wszystkie drukarki działają pod Linuksem, stąd należy bardzo rozsądnie wybierać drukarki które mają pracować pod Linuksem. Producenci sprzętu w większości dostarczają razem z drukarką driver jedynie dla systemów Windows oraz czasem MacOS. Stąd ciężar stworzenia sterowników spada na społeczeństwo linuksowe, w którym czy dany driver powstanie i w jakim czasie głównie będzie zależało od popularności sprzętu.
        Największe problemy z obsługą pod Linuksem stwarzają głównie tanie drukarki atramentowe tzw GDI (WinPrinter), dlatego powinniśmy się starać unikać takiego sprzętu. Choć nie jest to sztywną regułą ponieważ wiele modeli drukarek tego typu działa bez problemu pod Linuksem, najlepszym rozwiązaniem aby się przekonać czy dana drukarka będzie działać czy nie - zajrzeć pod adres http://www.linuxprinting.org.
        Najmniej problemów pod Linuksem sprawiają drukarki postscriptowe i obsługujące język PCL.


Serwer aplikacji 
        Dla systemów Linuksowych powstało wiele różnego rodzaju serwerów aplikacji, najpopularniejsze obecnie wykorzystywane rozwiązania to:


Apache Tomcat powstał jako podprojekt projektu Open Source Apache Jakarta. Jest kontenerem i jednocześnie serwerem JSP i serveletów Javy. Aktualna wersja Tomcata 5.5 obsługuje JSP w wersji 2.0, serwelety w wersji 2.4 co zapewnia częściowe wsparcie specyfikacji J2EE 1.4 Stanowi on doskonałe narzędzie umożliwiające projektowanie i uruchamianie aplikacji oraz serwisów webowych. Jest on też podstawą wykorzystywaną w wielu innych pochodnych serwerach aplikacji takich jak JBoss lub Geronimo.


JBoss jest serwerem aplikacji java. Serwer ten zdobył już całkiem dużą popularność w środowisku biznesowym, oferuje on pełną kompatybilność ze standardem J2EE 1.4. Serwer został napisany w 100% w języku java co zapewnia mu przenośność praktycznie na każdą platformę. JBoss posiada budowę modułowa, która umożliwia jego dostosowanie do wymagań konkretnego klienta czy też środowiska. Kolejną zaletą serwera JBoss jest możliwość pracy w klastrze, dzięki czemu zyskujemy skalowalność całego stworzonego rozwiązania.


Zope jest otwartym serwerem aplikacji napisanym w języku Python z wykorzystaniem programowania obiektowego. Zope najczęściej wykorzystywany jest jako serwer aplikacji webowych, systemów zarządzania treścią oraz portali intranetowych. Oferuje on dużą stabilność oraz mechanizmy skalowalności, zawiera wbudowaną własną obiektową bazę danych oraz serwer WWW i FTP.


Serwery baz danych 
       Dla Linuksa istnieje bardzo dużo silników bazodanowych, w wersjach darmowych oraz komercyjnych o zamkniętych i otwartych źródłach. Wiele silników bazodanowych obecnych na platformie Linuksowej posiada swoje wersje również dla Windows przez co można dokonywać porównań wydajności rozwiązań na kilku platformach. O tym, że te wyniki mogą być od siebie różne świadczą wyniki przeprowadzonych testów, m.in. testy transakcyjno/bazodanowe TPC. W dużej ilości przypadków okazuje się, iż bazy pracują wydajniej pod kontrolą systemu Linuks. Poniżej zostały opisane najczęściej spotykane silniki bazodanowe dostępne pod Linuksem:


MySQL jest jednym z najbardziej popularnych relacyjnych silników bazodanowych dostępnych pod Linuksem. W głównej mierze przez to że jest bardzo często wykorzystywany w połączeniu z Apache przez firmy zajmujące się hostingiem www. MySQL zapewnia relacyjną i bardzo szybką pracę bazą danych. Głównym problem przez dłuższy czas przy jego stosowaniu był brak zgodności ze standardami SQL. Jednak od wersji 4.0 stan ten ulega poprawie. Ponadto MySQL posiada świetne możliwości replikacji w trybie master -> slave, doskonałą obsługę wielojęzyczną na poziomie pola i tabeli, obsługę transakcji oraz wyzwalaczy.



PostgreSQL jest bardzo zaawansowanym otwartym silnikiem bazodanowym, przez niektórych porównywalnym nawet z komercyjnymi bazami Oracle. PostgreSQL zalicza się do typu baz RDBMS (relational database management system) ale posiada dodatkowe rozszerzenia obiektowe. PostgreSQL w pełni obsługuje standard SQL-92.


Firebird jest otwartą wersją znanej bazy danych InterBase firmy Inprise(Borland), stworzonej na bazie wersji 6.0. System bazodanowy jest w pełni zgodny ze standardem SQL-92, oraz zawiera elementy standardów SQL-99 i 2003.



Oracle od dłuższego czasu oferuje Linuksowe wersje swoich produktów bazodanowych. Silniki bazodanowe Oracle cechuje wysoka wydajność oraz skalowalność.


Serwer autoryzacji i usług katalogowych 
        Najbardziej powszechną usługą autoryzacji wykorzystywaną w Linuksie jest usługa NIS (Network Information Service) zaprojektowana przez Sun Microsystem. Jest niejako Linuksowym odpowiednikiem kontrolerów PDC Microsoftu. Tak jak PDC, NIS również tworzy domeny, jednak w przeciwieństwie do domen Microsoftu do przyłączania nowych stacji nie potrzeba zezwolenia administratora.
        Usługa NIS w swych założeniach udostępnia w sieci pliki których zawartość jest krytyczna dla jej działania. Najczęściej za pomocą NIS udostępnia się plik group i passwd z katalogu /etc zawierające krytyczne dane na temat grup, oraz kont użytkowników. Dzięki temu każda maszyna wyposażona w klienta NIS może na podstawie tych danych autoryzować użytkowników.
        NIS jest usługą w pełni skalowalną co jest szczególnie ważne w dużych organizacjach. Jak w przypadku serwerów DNS, istnieje zasada serwerów primary i slave. Tylko jeden serwer w sieci może być serwerem głównym NIS, reszta serwerów pełni role serwerów podrzędnych i przechowują kopię udostępnionych danych z serwera głównego.
        W przypadku usług katalogowych dla systemów Linuks najlepszym rozwiązaniem jest obecnie openldap, wolna implementacja protokołu LDAP. Umożliwia on tworzenie nawet skomplikowanych struktur katalogowych. Jednak w przeciwieństwie do rozwiązania Active Directory, LDAP na Linuksie wymaga większego wkładu pracy w zaprojektowanie i stworzenie drzewa katalogu. Podobnie jak AD, openldap oferuje takie rozwiązania jak skalowalność i replikacja. Za pomocą openldap można dokonywać też autoryzacji użytkowników Linuksowych, w przypadku systemów Windowsowych dodatkowo wymagany jest backend w postaci pakietu samba.


Serwer pocztowy 
        Istnieją różne rozwiązania serwera pocztowego dla systemów Linuks, podobnie jak w przypadku serwerów WWW Linuks na tym polu ma bardzo dużą przewagę. Rozwiązania dostępne dla Linuksa są wydajne i bezpieczne co w dzisiejszych czasach jest bardzo ważne. Rozwiązań jest kilka, w przeciwieństwie do systemów Windows, w Linuksie serwer pocztowy jest rozwiązaniem modułowym, oddzielna część odpowiada za wysyłanie a inna za odbieranie poczty. Mamy kilka różnych rozwiązań serwera SMTP i POP3. Najpopularniejszymi obecnie rozwiązaniami serwera SMTP są Sendmail, Postfix oraz QMail, serwera POP3 to imap, qpopper.
        Dodatkowo dla Linuksa dostępnych jest wiele rozwiązań typu "email via internet" są to z reguły otwarte rozwiązania za pomocą których można zarządzać swoją pocztą, wysyłać oraz odbierać pocztę bezpośrednio za pomocą przeglądarki internetowej. Najbardziej popularne z nich to squirrelmail oraz neomail.


Serwer pracy grupowej 
        Dla środowiska Linuksowego powstało wiele serwerów pracy grupowej. W większości są to rozwiązania bazujące na WWW - tzw aplikacje web napisane w PHP oraz Javie. Oprócz tych rozwiązań istnieją też bardziej zaawansowane produkty jak OpenGroupware.org, Open-Xchange oraz Zimbra posiadające w sobie własny serwer pocztowy, bazodanowy i usług katalogowych. Na dodatek rozwiązania te w większości pozwalają na integrację klientów w środowiskach heterogenicznych gdzie część klientów pracuje na systemach Windows i korzysta z Outlooka a druga część na Linuksach i korzysta z otwartych klientów pocztowych.



Serwer terminali 
        W systemach Linuksowych rozwiązania terminalowe są rozwiązaniami modułowymi. Połączenie kilku elementów jak serwer TFTP, NFS, Samba, X-server oraz specjalnie przygotowanego jądra systemowego daje w efekcie serwer terminali. Ogólnie narzędzia i serwery dostarczane ze standardową dystrybucją Linuksa pozwalają przy pewnym wkładzie pracy na uruchomienie serwera terminali.
        Dodatkowo dostępne są też pakiety oprogramowania, które ułatwiają implementacje serwera terminali na Linuksie jak np. darmowy pakiet LTSP (http://www.ltsp.org/).
        Serwery terminali oparte o Linuksa jak pokazują testy i informacje o coraz to nowych wdrożeniach, wykazują dużą wydajność oraz stabilność. Przykładem może być tu wdrożenie w pracowni Sisler High School w Kanadzie z wykorzystaniem LTSP. Z maszyną z dwoma procesorami Xeon 2,4 Ghz i 4 GB współpracuje 28 terminali IBM 300PL ( Pentium 200 Mhz z 32 Mb RAM. Uruchomienie środowiska pracy użytkownika w tym systemie trwa zaledwie 7 sekund, a uruchomienie pakietu biurowego OpenOffice 5 sekund. Kolejną ważną cechą, którą pokazuje omawiane wdrożenie jest sprzęt który można przeznaczyć na terminale, wystarczają zwykłe procesory Pentium, choć uruchomienie terminala jest już teoretycznie możliwe na komputerze z procesorem klasy 386.


Serwer WWW 
        Podstawowym serwerem Linuksowym WWW jest Apache. Jest to w pełni otwarte oprogramowanie, powstałe na źródłach serwera NCSA. Obecnie serwer Apache jest uważany przez specjalistów za najlepsze rozwiązanie serwera WWW i wykorzystywany na większości serwerów w Internecie.
        Zazwyczaj serwer jest łączony z interpretatorami języka skryptowego PHP,PERL oraz Python, od niedawna istnieje też możliwość uruchamiania pod nim aplikacji napisanych pod ASP.NET Microsoftu za pomocą modułu mod_mono.

Podstawowe cechy serwera to:

  • wielowątkowość oraz skalowalność
  • bezpieczeństwo
  • mechanizm Proxy HTTP, FTP, CONNECT
  • szyfrowanie połączeń SSL
  • możliwości połączenia z interpretatorami języków skryptowych

Uruchamianie oprogramowania z innych platform 
        Pod Linuksem istnieje możliwość uruchomienia części aplikacji napisanych dla systemów Windows oraz DOS. Uruchamianie aplikacji napisanych dla Windows odbywa się za pomocą otwartej implementacji WinAPI o nazwie Wine(Wine is not an emulator). Wine do pracy wymaga procesora Intel x86 i tylko na tej platformie istnieje możliwość uruchamiania aplikacji Windows. Projekt Wine powstał w 1993 roku i do dziś jeszcze nie doczekał się wersji 1.0, choć wydanie wersji 1.0 jest już bliskie. Wraz z rozwojem Wine cały czas zwiększa się jego kompatybilność z Windows oraz ilość możliwych do uruchomienia aplikacji. Aktualnie Wine potrafi już uruchomić dość sporą ilość oprogramowania z Windows m.in. Microsoft Office 2000, Internet Explorer, Adobe Photoshop, Lotus Notes, Total Commander. Jednak liczba tych aplikacji jest ciągle mała w stosunku do ogólnej ilości aplikacji dla Windows. Na dodatek nie zawsze aplikacje działające pod Wine pracują 100% poprawnie. Jeżeli chodzi o obsługę dźwięku i drukarek pod Wine to konfiguracji trzeba dokonać ręcznie w pliku, szczególnie w stosunku do drukarek sprawia to problemy. Dość ciekawą rzeczą są testy szybkości pracy Wine w stosunku do Windows XP, wykazał on, że Wine w prawie połowie testów okazało się szybsze od oryginalnego Windows (Szczegółowy wyników testów znajdują się na stronie projektu Wine pod adresem http://wiki.winehq.org/BenchMarks).
        Istnieją też komercyjnie rozwijane wersje Wine - Cedega z implementacją DirectX przeznaczona głównie dla graczy pozwala na uruchomienie bardzo dużej ilości gier dla Windows - nawet najnowszych tytułów, oraz CrossOver Office przeznaczona do uruchamiania aplikacji biurowych. CrossOver Office rozwijany przez CodeWeavers oferowany jest w 3 wersjach 2 dla stacji roboczych oraz jednej przeznaczonej na serwery terminali. Komercyjne wersje Wine charakteryzują się niewątpliwie większą kompatybilnością niż produkt darmowy, przez co pozwalają na uruchomienie większej ilości aplikacji. Przykładowo najnowszy CrossOver Office 5 potrafi uruchomić bezproblemowo 3 programy z pakietu biurowego Office 2003 - Worda, Excela oraz PowerPointa. Dodatkowo komercyjne wersje charakteryzują się lepszą obsługą dźwięku, drukarek, oraz w lepszy sposób integrują aplikacje Windowsowe ze środowiskiem Linuksa.
        Do uruchamiania programów DOS w środowisku Linux służy emulator DOSBOX oraz środowisko wirtualne DOSEmu. DOSBOX został stworzony z myślą o uruchamianiu gier dosowych w Linuksie jednak nadaje się on też do uruchamiania zwykłych programów. DOSBOX może pracować praktycznie na każdej platformie sprzętowej obsługiwanej przez Linuksa, gdyż posiada pełną emulacje procesora x86 przez co nie jest zależny od sprzętu. DOSBOX potrafi emulować różne tryby grafiki Hercules, CGA, EGA, VGA, tryb VESA oraz karte graficzną S3 Trio 64. Posiada on też emulator karty dźwiękowej oraz emulator sieci TCP/IP oraz IPX.
        Kolejnym sposobem na uruchamianie programów DOS jest DOSEmu. Działa on na odmiennej zasadzie niż DOSBOX, do pracy wymaga systemu DOS. Może być to system MS-DOS, DR-DOS lub jakakolwiek inna wersja tego systemu. DOSemu jest najczęściej używanym sposobem do uruchamiania programów DOS w Linuksie uruchamia programy napisane dla trybu rzeczywistego oraz wykorzystujące DPMI. Środowisko DOSEmu nie emuluje systemu DOS jak DOSBOX stąd istnieje możliwość uruchomienia go jedynie na procesorach x86.


Możliwości tworzenia nowego oprogramowania 
        Pierwszym elementem oprogramowania, który powstawał razem z nowo tworzonym systemem Linuks, były otwarte kompilatory i narzędzia dla programistów. Dziś te elementy są już bardzo dobrze rozwinięte i stanowią pełnowartościowe oprogramowanie. Obecnie dla Linuksa powstały graficzne narzędzia do programowania oraz mnóstwo komponentów oraz bibliotek programistycznych. Przez co tworzenie nowego oprogramowania oraz przenoszenie istniejących rozwiązań z innych platform na Linuksa nie stanowi większego problemu.
        Najpopularniejszym zestawem kompilatorów dla Linuksa jest obecnie GCC (GNU Compiler Collection) w skład, którego wchodzą kompilatory C , C++, Objective-C, Fortan, Java oraz Ada. Dodatkowo istnieją też kompilatory i narzędzia dla języków takich jak Python i Perl oraz implementacja platformy .NET Microsoftu o nazwie Mono, zawiera ono środowisko uruchomieniowe oraz narzędzia programistyczne do tworzenia aplikacji w C#.
        Jednym z najciekawszych narzędzi typu Open Source dla Linuksa jest środowisko programistyczne Eclipse. Jest to potężne środowisko stworzone przez firmę IBM, które jest platformą do uruchamiania narzędzi służących do programowania . Sama platforma dostarcza tylko API wykorzystywane przez narzędzia. Za pomocą dodatkowych wtyczek (plugin) można rozszerzać funkcjonalność oraz możliwości platformy o obsługę języków programowania, modelowania aplikacji, współpracę z serwerami baz danych oraz aplikacji.
        Warto tu jeszcze przypomnieć, iż większość programów Linuksowych jest dostarczana na zasadach Free Software oraz Open Source dzięki temu istnieje pełny dostęp do ich kodów źródłowych. Przez co istnieje możliwość dostosowywania obecnie istniejących rozwiązań do własnych potrzeb, oraz integrowania ich z własnymi rozwiązaniami. Co daje niespotykane możliwości.




Porównanie kosztów posiadania systemów Linux i Windows
Porównanie kosztów posiadania systemów Linux i Windows

Wstęp do porównania kosztów

        W niniejszym tekście dokonane zostanie porównanie kosztów zakupu, instalacji oraz utrzymania systemów operacyjnych Linux oraz Windows. Za koszt zastosowania systemu operacyjnego i oprogramowania przyjmuje się wskaźnik TCO(total cost of ownership) czyli całkowity koszt posiadania. W jego skład wchodzi oprócz ceny zakupu danego rozwiązania oraz ewentualnego sprzętu, który jest wymagany, również koszt bieżącego utrzymania oraz możliwej jego rozbudowy. Firma Microsoft w swojej akcji "Get the Fact" szeroko informowała środowisko biznesowe, iż zastosowanie Linuxa jest dużo droższe niż systemu Windows Microsoftu, jednak raporty, na które powołuje się Microsoft są zazwyczaj przeprowadzane na zlecenie Microsoftu lub są wykonywane przez firmy powiązane z Microsoftem. Co sprawia, iż ich autentyczność jest łatwa do podważenia. To samo dotyczy raportów wykonanych na zlecenie firm Linuksowych w odpowiedzi na akcje Microsoftu. Z uwagi, iż są wykonywane na zamówienie a nie przez niezależne organizacje można twierdzić, że na ostateczne wyniki mógł wpływać zleceniodawca. Dodatkowo analizy TCO są zazwyczaj przeprowadzane pod kątem zastosowania danego rozwiązania dla danej instytucji przy zadanych parametrach. Powoduje to, iż łatwo dostosować tak parametry by wykazać niższy koszt danego rozwiązania a wyższy koszt drugiego. Poza tym wynik TCO dla jednej instytucji może już nie być prawdziwy dla drugiej , dlatego analizy TCO powinny być wykonywane zawsze pod kontem danej instytucji. I tylko w stosunku do niej możemy uzyskać prawidłowy wynik.
        Poniżej została przeprowadzona własna ocena kosztów zakupu systemu dla przykładowych dwóch firm. Z uwagi na problematyczną ocenę kosztów utrzymania systemu oraz jego rozbudowy ograniczono się jedynie do przedstawienia oceny pisemnej bez wyliczania kosztów. Przeprowadzone wyliczenie kosztów zakupu systemów Windows i Linux dla małej firmy posiadającej 10 stacji roboczych i jeden serwer oraz firmy średniej wielkości posiadającej 80 stacji roboczych i 4 serwery. W obu przypadkach wyliczenia dotyczą systemów operacyjnych przystosowanych do podstawowej pracy biurowej czyli posiadających pakiet aplikacji biurowych. W zestawieniach zostały wyliczone ceny upgradeów oprogramowania na okres 3 lat.
        W przypadku wyliczeń dla Linuksa, przyjęto iż na stacjach roboczych zostanie zainstalowany system operacyjny Novell Linux Desktop 9, a na serwerach SUSE Linux Enterprise Server. Z uwagi, iż system NLD9 posiada w zestawie pełny pakiet biurowy OpenOffice nie ma potrzeby zakupywać dodatkowego oprogramowania. Oprogramowanie antywirusowe nie zostało ujęte w zestawieniu dla Linuksa z uwagi na praktyczny brak wirusów oraz robaków. W przypadku zakupu systemów Linuksowych cena uzależniona jest od okresu wsparcia dostarczanego przez producenta - dla wszystkich opcji została wybrana opcja 3 letnia. Wszystkie cenny pochodzą z cennika firmy Novell z 1 kwietnia 2006 roku i są podane w EURO, zostały przeliczone na złotówki po kursie NBP 3,8058 z dnia 3 maja 2006 roku, przyjęta stawka podatku to 22%.
        W przypadku wyliczenia kosztów dla systemu Windows przyjęto instalacje Windows XP Professional na stacjach roboczych w wersji BOX na serwerach przewidziano instalacje systemu Windows 2003 Standard Edition. Z uwagi, iż systemy Microsoftu potrzebują licencji dostępowych by móc legalnie pracować z serwerem, została doliczona wymagana ilość licencji. Dodatkowo systemy Microsoftu wymagają zakupu pakietu biurowego z uwagi, iż nie posiadają go w zestawie jak systemy Linux firmy Novell. Do zestawienia wybrano Office2003 Standard w wersji pudełkowej, wersja ta najlepiej odpowiada wersji OpenOffice w wersji Novella gdyż podobnie jak ona nie posiada systemu bazodanowego. Systemy Windows są też poważnie narażone na ataki wirusów oraz coraz powszechnych robaków i programów typu adware, spyware. Dlatego do zestawienia wybrano program antywirusowy Norton Antyvirus 2006, który jednocześnie zabezpiecza przed wszystkimi typami wyżej przedstawionych zagrożeń. Wszystkie ceny pochodzą z cenników partnerów firmy Microsoft.

Zestawienie kosztów zakupu i utrzymania Windows dla małej firmy
Rodzaj Oprogramowanie Cena w zł + 22% VAT Ilość Razem Uwagi
System operacyjny dla stacji roboczych Windows XP Professional 1 299,00 zł 10 12 990,00 zł nośnik + licencja
System operacyjny dla serwera Windows 2003 Standard ( 5 licencji dostępowych ) 3 341,00 zł 1 3 341,00 zł nośnik + licencja
5 dodatkowych licencji dostępowych 549,00 zł 1 549,00 zł  
Pakiet biurowy Office2003 Standard 1 589,00 zł 10 15 890,00 zł  
Oprogramowanie antywirusowe i antyspamowe Oprogramowanie antywirusowe i antyspamowe, licencja dla 5 użytkowników (licencja roczna) 489,00 zł 2 978,00 zł nośnik + licencja
Dodatkowe upgrady przez kolejne 2 lata 832,00 zł 2 1 664,00 zł  
Oprogramowanie antywirusowe i antyspamowe, licencja dla 5 użytkowników (licencja roczna) 149,00 zł 1 149,00 zł nośnik + licencja
Dodatkowe upgrady przez kolejne 2 lata 278,00 zł 1 278,00 zł  
  Koszt całkowity: 34 026,00 zł  


Zestawienie kosztów zakupu i utrzymania Windows dla średniej wielkości firmy
Rodzaj Oprogramowanie Cena w zł + 22% VAT Ilość Razem Uwagi
System operacyjny dla stacji roboczych Windows XP Professional 1 299,00 zł 80 103 920,00 zł nośnik + licencja
System operacyjny dla serwera Windows 2003 Standard ( 5 licencji dostępowych ) 3 341,00 zł 4 13 364,00 zł nośnik + licencja
5 dodatkowych licencji dostępowych 549,00 zł 12 6 588,00 zł  
Pakiet biurowy Office2003 Standard 1 589,00 zł 80 127 120,00 zł  
Oprogramowanie antywirusowe Oprogramowanie antywirusowe i antyspamowe, licencja dla 5 użytkowników (licencja roczna) 489,00 zł 17 8 313,00 zł  
Dodatkowe upgrady przez kolejne 2 lata 832,00 zł 17 14 144,00 zł  
  Koszt całkowity: 273 449,00 zł  


Zestawienie kosztów zakupu i utrzymania Linuksa dla małej firmy
Rodzaj Oprogramowanie Cena w euro Cena w zł + 22% VAT Ilość Razem Uwagi
System operacyjny dla stacji roboczych Novell Linux Desktop 9 -3-lata upgradeów 221,00 euro 1 026,12 zł 10 10 261,20 zł nośnik + licencja
System operacyjny dla serwera SUSE LINUX Enterprise Server 9 -2-procesory 3-lata upgradów 3 028,00 euro 14 059,23 zł 1 14 059,23 zł nośnik + licencja
Pakiet biurowy OpenOffice Novell Edition 0,00 euro 0,00 zł 10 0,00 zł oprogramowanie dołączone do systemu operacyjnego
Oprogramowanie antywirusowe nie wymagane          
  Koszt całkowity: 24 320,43 zł  


Zestawienie kosztów zakupu i utrzymania Linuksa dla średniej wielkości firmy
Rodzaj Oprogramowanie Cena w euro Cena w zł + 22% VAT Ilość Razem Uwagi
System operacyjny dla stacji roboczych Novell Linux Desktop 9 3-lata upgradów 221,00 euro 1 026,12 zł 80 82 089,58 zł nośnik + licencja
System operacyjny dla serwera SUSE LINUX Enterprise Server 9 -2-procesory 3-lata upgradów 3 028,00 euro 14 059,23 zł 4 56 236,94 zł nośnik + licencja
Pakiet biurowy OpenOffice Novell Edition 0,00 euro 0,00 zł 80 0,00 zł oprogramowanie dołączone do systemu operacyjnego
Oprogramowanie antywirusowe nie wymagane          
  Koszt całkowity: 138 326,52 zł  



Koszt zakupu i instalacji
        Podliczenie kosztów zakupu systemu operacyjnego i oprogramowania wykazuje, że zastosowanie otwartego systemu operacyjnego Linux przynosi dość znaczne oszczędności ( od 30 do 50% ), nawet jeżeli przy porównaniu zrezygnujemy z oprogramowania antywirusowego dla Windows co obniży jego koszt. Dodatkowo porównując koszty poniesione przez małą i średnią firmę możemy zaryzykować stwierdzenie że oszczędności rosną wraz z wielkością organizacji. Na pewno na koszt zakupu wpływa niższy koszt rozwiązań Linuksowych oraz brak licencji dostępowych dla serwera Linuksowego. W skład kosztów instalacji ponadto wchodzi czas jakie należy poświęcić na instalacje oraz konfiguracje systemu. W przypadku nowych systemów Linuksowych wyposażonych w instalator graficzny takie jak YAST w SUSE, proces instalacyjny przebiega szybko i sprawnie i jest on porównywalny z Windows.
        Jeżeli chodzi o koszty zakupów to wchodzi w nie, również koszt oprogramowania, które potrzebne jest do pracy. W powyższych przykładach ograniczono się wyłącznie do posiadania pakietu biurowego, ale standardowo firmy posiadają też oprogramowanie finansowo-księgowe oraz inne specjalistyczne programy. Porównując ceny komercyjnego oprogramowania dla Linuksa z oprogramowaniem dla Windows widać, że ceny kształtują się na podobnym poziomie i tak samo wpływają na koszt instalacji. Wyjątkiem mogą być programy Open Source sprzedawane na komercyjnej licencji (np.: OpenOffice), zazwyczaj licencja jest sprzedawana na rok i jeżeli chcemy utrzymać pełne możliwości takiego oprogramowania (możliwość aktualizacji, itp..) musimy wliczyć w koszt, cenę za przedłużenie licencji.



Koszt utrzymania
        W skład kosztów utrzymania systemu duży wpływ mają koszty ponoszone na zarządzanie systemami. W przypadku Windows całą konfiguracje wykonuje się za pomocą narzędzi graficznych, w przypadku systemów Linux, podstawą są nadal pliki tekstowe z konfiguracją. Chodź systemy takie jak SUSE Linux posiadają narzędzia graficzne (np: YAST), które umożliwiają konfiguracje systemu oraz usług, jednak nie zawsze możemy za ich pomocą wykonać bardziej złożone konfiguracje. Możemy ocenić iż systemy Linuksowe w fazie początkowej mogą wymagać większych nakładów pracy, jednak w późniejszej eksploatacji wymagają mniejszej ilości czynności administracyjnych i sprawiają mniej problemów niż Windows a ich usuwanie zajmuje mniej czasu.
        W skład kosztów zarządzania wchodzą nam też koszty utrzymania fachowców, którzy będą zajmowali się administracją czyli m.in. utrzymaniem sprawności systemów oraz wdrażaniem nowych rozwiązań i usług. Aktualnie według różnych szacunków na rynkach znajduje się mniejsza ilość fachowców od Open Source i Linuksa niż od rozwiązań Microsoftu. Administratorzy ci zazwyczaj prezentują sobą większą wiedzę oraz umiejętności niż ich koledzy zajmujący się Windowsem co może powodować, iż koszty ich zatrudnienia będą wyższe. Jednak koszt ten zależy głównie od uwarunkowań danego kraju i różnią się na całym świecie.
        Dużą część kosztów stanowią koszty poniesione na bieżące aktualizacje oprogramowania czyli poprawki bezpieczeństwa i funkcjonalne. Systemy Windows jak i Linux wyposażone są w systemy zdalnej aktualizacji, które umożliwiają dokonywanie aktualizacji z Internetu lub lokalnych serwerów aktualizacji. Przy czym ocenia się że koszty aktualizacji Linuksa są o wiele niższe niż w przypadku Windows. System aktualizacji w systemie SUSE jak w większości Linuksów umożliwia oprócz aktualizacji systemu również dokonywanie aktualizacji zainstalowanego oprogramowania co skraca czas pracy administratora. Dodatkowo Linux rzadko kiedy wymaga resetów po aktualizacji co powoduje mniejsze straty czasu na czynności administracyjne. Na koszt aktualizacji wpływa koszt połączenia internetowego, który jest zazwyczaj niewielki. Można go dodatkowo obniżyć przez zastosowanie serwera lokalnych aktualizacji lub serwera proxy, dzięki temu aktualizacja będzie przebiegać szybciej a posiadane łącze będzie mniej obciążone.
        W przypadku systemów Linux system licencjonowania różni się znacząco od Windows. Licencje wykupuje się na lata, zazwyczaj od roku do 3 lat. Przez okres posiadania licencji mamy prawo do aktualizacji oraz wsparcia technicznego. Po tym okresie system możemy nadal użytkować ale już nie posiadamy prawa do wsparcia oraz aktualizacji. Możemy w niektórych sytuacjach wykorzystać alternatywne repozytoria tworzone przez społeczeństwo Linuksowe, jednak wówczas nie mamy pewności co do jakości pobieranych pakietów.





Mocrsoft, Novell, Oracle, Adobe, Lotus, Nero, Lefthand, Trawers - Są to zastrzeżone znaki firmowe i towarowe


Leasing sprzętu i oprogramowania



Współpracujemy z firmą Grenke Leasing, liderem w dziedzinie usług leasingowych na zakup sprzętu IT i oprogramowania w Polsce. W ramach współpracy załatwiamy za naszych klientów wszelkie formalności. Usługa Leasingowa pozwala na zwiększenie zysków przy optymalizacji kosztów dzięki wykorzystaniu nowoczesnych technologii IT.

Przedmiotem leasingu może być :

  • sprzęt komputerowy:
    • komputery PC
    • notebooki
    • serwery
    • drukarki
    • monitory
    • plotery
    • oprogramowanie
  • sprzęt kserograficzny;
  • sprzęt audiowizualny;
  • sprzęt telekomunikacyjny;

Warunki Leasingu :

  • finansowanie przy zastosowaniu stałej stopy procentowej (raty leasingowe są niezmienne przez cały okres leasingu)
  • leasing przedmiotów już od wartości 3.000 zł. netto
  • opłata wstępna wynosi 0%
  • opłata przygotowawcza do 300 zł
  • okres leasingu - od 18 do 48 miesięcy